~คลาส~
"โธ่เว้ย!!! ออกไปหาให้เจอ! ใครหาไม่เจอไม่ต้องเสนอหน้ากลับมา!"
นั่นคือเสียงคำรามของผมที่แผดก้องไปทั่วโถงคอนโด นั่นคือเสียงที่ผมไล่ให้การ์ดไปตามหาหมวย หัวใจผมเต้นรัวด้วยความกังวลที่เริ่มเปลี่ยนเป็นความกลัว เมื่อเช้าผมตื่นมาเกือบๆ เจ็ดโมงแต่กลับไม่เจอเธอ ในใจตอนแรกยังหลอกตัวเองว่าเธออาจจะโกรธจนรีบไปเรียนเพื่อเลี่ยงหน้าผม ผมเลยออกไปทำงานตามปกติ แต่พอโทรไปก็ไม่ติด เธอปิดเครื่อง ทักไปก็ไม่อ่าน ความกระวนกระวายเริ่มกัดกินใจผมตลอดทั้งวัน ตอนแรกก็ว่าเธอเรียนอาจจะไม่ว่าง แต่พอสี่โมงมันเป็นเวลาที่ปกติถ้าไม่มีงานอะไรเธอจะกลับห้องเลย แต่ห้องกลับว่างเปล่า ความเงียบในห้องมันทำให้ผมบ้า แค่คิดว่าเธออยู่กับไอ้กิตผมก็เลือดขึ้นหน้าแล้ว ผมพยายามทำทุกวิถีทางเพื่อติดต่อเธอ แต่โลกทั้งใบของหมวยกลับมืดสนิทสำหรับผม
จนตอนนี้ดึกมากแล้วทุกอย่างมันผิดปกติไปหมด ความเงียบขรึมของผมหายไปเหลือเพียงความบ้าคลั่ง เธอยั
