“หมายความว่ายังไงคะ ที่คุณบอกว่าต่อให้จะหย่ากับภรรยาหรือไม่หย่าคุณก็ไม่มีทางที่จะกลับมาหาเรยาอยู่ดี”
“ก็หมายความตามที่บอกไปครับ” ที่เปรมปวีณ์ยอมหอบสังขารลงมาคุยกับหญิงสาวให้รู้เรื่องเป็นเพราะเขาเองก็เริ่มที่จะรำคาญแล้วเต็มทน ไม่คิดว่าคนที่ตัวเองเคยรักมากในตอนนั้นจะสามารถทำทุกอย่างได้เพื่อความสุขสบายขนาดที่ต้องแต่งเรื่องขึ้นมาใส่ร้ายมารดาของเขาในตอนที่หล่อนหนีไปแต่งงานกับคนอื่นหน้าตาเฉย
เพราะตอนนั้นเปรมปวีณ์ก็ยังไม่ได้มีอะไรที่เป็นชิ้นเป็นอันสักอย่าง แน่นอนว่าผู้หญิงที่รักเงินโดยเนื้อแท้แบบเรยาต้องเลือกคนที่ให้เธอได้ทุกอย่างอยู่แล้ว
แต่เดชบุญ สามีของเธอก็ดันเป็นพวกอารมณ์ร้อนชอบใช้กำลัง หากแต่ที่ผ่านมาหล่อนก็ทนมือทนตีนได้ถึงขนาดนั้นแล้วไม่รู้ว่าทำไมถึงได้คิดจะกลับมาหาเขาให้วุ่นวายอีก เปรมปวีณ์เองก็ไม่ได้สนับสนุนความรุนแรงแต่อย่างใด ทว่ามันก็ไม่ใช่ปัญหาของชายหนุ่มเหมือนกัน
รวมถึงยังต้องมา
