เพชรชมพูที่ได้รับอนุญาตให้เข้ามานั่งรออีกฝ่ายที่ห้องพักส่วนตัวแสดงสีหน้าความรู้สึกผิดมากขึ้นตอนเปรมปวีณ์กลับเข้ามาหลังจากทำความสะอาดเสร็จแล้ว คนสนิทของแม่เลี้ยงซึ่งมาอยู่เป็นเพื่อนเธอประจำเมื่อก่อนก็ถูกเรียกตัวกลับไปหลังจากที่มีอดีตสามีเข้ามารับช่วงต่อ
รวมไปถึงอีกไม่นานเธอก็ต้องกลับไปทำหน้าที่ของตนเองแล้ว เบาใจเป็นอย่างมากที่มีโอกาสได้เห็นมารดากลับตัวกลับใจได้ ฉะนั้นเรื่องบริษัทบิดาจากนี้ไปหญิงสาวก็มีแรงฮึดสู้มากกว่าแต่ก่อน เพราะเกิดกลัวว่าถ้ากลับไปแล้วมารดาจะยิ่งไปเรียกร้องให้ครอบครัวอดีตสามีมารับผิดชอบพวกเธอต่อ เนื่องจากไม่อยากเห็นแก่ตัวผูกใครเอาไว้กับตัวเองอีกแล้ว
เพราะแบบนั้นผลของการกระทำคงจะตกไปถึงลูกในท้อง
“นั่งก่อนค่ะ ชมพูจะทำแผลให้”
“เมื่อไหร่จะจำได้ว่าตัวเองไม่ถูกกับเลือด อีกอย่างเท้ามันก็ของต่ำ เดี๋ยวฉันจัดการเอง”
“แต่ว่าชมพูเป็นคนทำให้คุณเปรมเจ็บ”
“ต่อให้เธอผลักฉันลงหน้าผา
