“สวัสดีค่ะคุณพิม มาหาอาจารย์เหรอคะ” วันทนีย์เจ้าหน้าที่พยาบาลประจำแผนกศัลย์กรรมหัวใจและทรวงอก ทักทายเมื่อเห็นพิมพิกาเดินออกจากลิฟต์ตรงมายังแผนก
“สวัสดีค่ะพี่นี พี่หมออยู่ไหมคะพิมเอาข้าวมาส่งค่ะ”
“อยู่ค่ะ อาจารย์เพิ่งออกจากห้องผ่าตัดเมื่อครู่นี้เอง คุณพิมเข้าไปได้เลย”
“ขอบคุณค่ะพี่”
พิมพิกาเดินตัวปลิวเข้าไปในห้องทำงานของอัครัชในมือมีถุงบรรจุอาหารจากร้านจันทร์เคียงดาวมาด้วย เธอเคาะประตูสามครั้งก่อนจะผลักเข้าไปวางถุงอาหารกลางวันลงบนโต๊ะ ส่วนอัครัชเพิ่งออกจากห้องน้ำที่เขาไปล้างมือหลังเสร็จจากงานมา
“หอมมาก” คำพูดมาพร้อมกับวงแขนที่กอดจากด้านหลัง พิมพิกาเอียงศีรษะหัวเราะคิกคักและย่นคอหนีเมื่อถูกซุกไซ้ที่ซอกคอ
“ไม่ได้โกนหนวดเหรอคะเมื่อเช้า จักจี้ค่ะ” เธอหัวเราะเมื่อเขาแกล้งกอดแรงๆ ขึ้น
“เมื่อเช้าพี่มีเคสโดนตามแต่เช้ามืดเลยครับ”
“โห นั่งก่อนค่ะพี่หมอแล้วได้กินอะไรหรือยังคะตั้งแต่เช้
