พิมพิการับโทรศัพท์จากบิดาและได้รู้เรื่องมารดาเข้าโรงพยาบาลในค่ำวันเดียวกัน เมื่อทราบว่ามารดาจะต้องเตรียมตัวเพื่อเข้าผ่าตัดบายพาสเธอจึงตัดสินใจกลับเชียงใหม่ในตอนนั้นทันที
หญิงสาวมาถึงโรงพยาบาลประมาณยี่สิบสองนาฬิกาเศษ ซึ่งคุณนภดาราหลับไปแล้ว พสุจึงบอกให้ลูกสาวกลับไปพักผ่อนที่บ้านเพราะว่าวันนี้ตัวเขาเองได้เตรียมของส่วนตัวมาสำหรับอยู่เฝ้าภรรยาเรียบร้อยแล้ว
“กลับไปนอนบ้านเถอะลูก ทำงานมาทั้งวันแถมยังขับรถมาจากลำพูนอีก” พสุลูบศีรษะลูกสาวด้วยความเอ็นดูปนเห็นใจ
“ก็ได้ค่ะพ่อ งั้นพิมไปก่อนนะคะ กู๊ดไนท์ค่ะ”
พิมพิกาออกจากห้องพักผู้ป่วยตรงไปยังลิฟต์เพื่อจะลงไปยังชั้นหนึ่งลานจอดรถ แต่เมื่อลิฟต์เปิดออกเธอก็ชะงักเท้าเพราะว่ามีอัครัชและทีมบุคลากรอีกสี่คนอยู่ในนั้น หญิงสาวถอยโดยอัตโนมัติเพราะปกติก็ไม่ชอบการเข้าลิฟต์ที่มีคนเยอะๆ อยู่แล้ว
“เข้ามาสิครับพิม” อัครัชเรียกเพราะเห็นเธอไม่มีทีท่าจะเข้า
