ก๊อกๆ
เสียงเคาะประตูดังขึ้น ก่อนเสียงการ์ดดังตามมา
"อาหารมาส่งครับนาย"
"เอากลับไป กูไม่กิน" เขาตะโกนตอบกลับ ทั้งที่ยังจ้องมองร่างบางไม่ละสายตา ก่อนจะเดินกลับออกไป
"อย่าให้ยัยนั่นออกไปไหน" เขาสั่งการ์ดเสียงเข้ม แล้วเดินตรงไปขึ้นลิฟต์
ผิงอันที่ได้ยินแบบนั้นก็รีบเข้าไปหลบในห้องนอนเล็ก กลัวเขากลับมาทำร้ายอีก เธอหลบอยู่หลังผ้าม่านในห้องนั้นไม่ออกไปไหน
ส่วนโคลด์กลับไปทำงานที่ออฟฟิศ แต่ก็ไม่มีสมาธิทำงาน ถึงขั้นสั่งเลื่อนนัดทั้งหมดออกไป มือโตล้วงหยิบรูปแผ่นหนึ่งที่ไหม้แทบไม่เหลือออกมาดู
"เธอต้องชดใช้ในสิ่งที่เธอทำ!" เขามองรูปแผ่นนั้นที่เหลือเพียงเศษหนึ่งส่วนสาม ซึ่งเป็นหน้าของเด็กสาวที่ทำให้เขาโกรธจนคลั่งได้ถึงขนาดนี้
ทั้งบ่ายเขาใช้เวลาอยู่ในห้องทำงานอย่างเปล่าประโยชน์ จนกระทั่งตกเย็น ถึงได้กลับไปที่ห้องพัก แต่กลับพบเพียงความว่างเปล่า ร่างบางที่ควรอยู่ในห้องหายไป
"ยัยนั่นออกไปไหน!" เขาเดิ
