ซูโฮที่วันนี้รู้สึกไม่สบายใจเพราะเป็นห่วงเทียนกัลยาภัคจึงติดต่อหาหญิงสาวแต่โทรศัพท์กับปิดเครื่องและตอนนี้ชายหนุ่มก็ติดต่อบอดี้การ์ดที่ดูแลหญิงสาวไม่ได้
“ถ้าพวกมึงหาไม่เจอไม่ต้องกลับมา!”
ซูโฮตอนนี้ที่เหมือนกับคนขาดสติและสิ่งที่เขาคิดก็เหมือนจะเป็นดั่งที่คิด หรือความลับที่เขาปิดไว้จะต้องถูกเปิดเผยออกมา
ชายหนุ่มหลับตาลงและหวนคิดถึงเรื่องที่ผ่านมามันคือฝันร้ายของครอบครัวเขา
ติ้ง ติ้ง ติ้ง
ซูโฮคว้ามือถือขึ้นมาเมื่อมีเสียงข้อความปริศนาดังขึ้นแต่รูปที่เห็นทำให้เขาต้องรีบต่อสายหาคนที่ส่งรูปเทียนกัลยาภัคมา
“มึงต้องการอะไร!”
“พี่ชาย คิดถึงจังเลย” พัคซอนอินตอบอย่างคนอารมณ์ดีเพราะเขานั้นรู้จุดอ่อนของซูโฮ
“มึงห้ามทำอะไรเทียนเด็ดขาด!” เรื่องของครอบครัวเขาไม่เกี่ยวกับคนอื่น พัคซอนอินทำตัวเหมือนเด็กไม่รู้จักโต
“ทีมึงยังทำกับคนของกูได้เลย”
“มึงนัดสถานที่มาเลยเรื่องของเราจะได้จบสักที!” ซูโฮเป็นฝ่า
