เราพูดจบก็เดินผ่านเขาทั้งสอง เดินออกจากห้องน้ำ ฝ่าผู้คนที่มุงมองเราอยู่ เราหยิบโทรศัพท์แล้วโทรหาบี แต่บีก็ดันโทรมาซะก่อน
Rrrrrr. (บี)
เรา: {ฮัลโหล}
บี: {มึงเป็นไงบ้างปิ่น อิพลอยมันทำอะไรมึงไหม เจ็บตรงไหนบ้าง เป็นอะไรหรือเปล่า}
เรา: {กูโอเค}
บี: {แล้วอี..../บีพูดไม่ทันจบเราก็พูดแทรกขึ้นมาก่อน}
เรา: {เดี๋ยวกูค่อยเล่าให้ฟังนะ แล้วตอนนี้พวกมึงอยู่ไหน}
บี: {โรงพยาบาล..... อิตูนหัวมันแตกอะ คงต้องเย็บหลายเข็มเลย}
เรา: {เดี๋ยวกูตามไป}
บี: {รีบๆ มานะ กูเป็นห่วง}
เรา: {อืม....}
ตู้ดดดดดดๆ
เราคุยกับบีจบ ก็รีบเดินออกจากผับทันที ก่อนจะมีเม็ดน้ำเล็กๆ ตกลงมาจากด้านบน จากตกโปรยๆ ก็เริ่มหนักขึ้น รถก็ไม่ได้เอามา ดึกๆ แบบนี้รถก็ไม่มีอีก ถ้าจะไปโรงพยาบาลได้ก็คงต้องเดินไปสินะ
เราจึงค่อยๆ ก้าวเท้าเดินข้างถนนตากฝนไปเรื่อยๆ แล้วคิดอะไรเรื่อยเปื่อย...
"ฝนตกแบบนี้ ถ้าเราร้องไห้คงไม่มีใครรู้สินะ"
เมื่
