**ห้องพักฟื้น.....**
เมื่อบุรุษพยาบาลเข็นเตียงปิ่นมายังห้องพักฟื้น ทุกคนก็พาตามกันมา รวมถึงผมด้วย ปิ่นเธอนอนแน่นิ่ง ไม่พูดไม่จากับใคร ไม่สิ้!! เธอพูดกับทุกคน ยกเว้นผมต่างหาก!! แต่ผมก็ยังคงหน้าด้านอยู่ต่อ ต่อจากนี้ผมจะไม่ทิ้งเธอไปไหนอีกแล้ว
ตอนนี้ก็ดึกมากๆ ปิ่นเธอก็หลับ ทุกคนก็กลับกันหมดแล้ว ตอนแรกบีจะเฝ้าปิ่นเอง แต่ผมไม่ยอม ผมยื่นคำขาดว่าผมจะเฝ้า ทุกคนเลยยินยอมแต่โดยดี มั้ง!
ผมนั่งมองหน้าเธอ คิดถึงเรื่องราวต่างๆที่ผ่านมา ผมก็คิดที่จะอดด่าตัวเองไม่ได้ ผมมันเลวจริงๆใช่ไหมครับ!! คนที่โดนรถชนในตอนนี้ควรที่จะเป็นผมต่างหาก ไม่ใช่เธอ ทำให้เธอต้องเสียลูกไป ผมรู้ว่าเธอเสียใจมาก แต่เธอคงเก็บอารมณ์ไว้ เธอเข้มแข็งมากจริงๆ ปิ่นปัก....
ผมค่อยประสานมือปิ่นเอาไว้ แล้วจูบมือเธอเบาๆ
ผม: ต่อไปนี้ให้กูได้ดูแลมึงอีกครั้งนะ กูสัญญาว่าจะไม่มีทางทำให้มึงเสียใจในตัวกูอีก
..........
ในใจผมตอนนี้ อยากให้ปิ่นต
