อื้อออออส์......
ตื่นเช้ามากระพริบตาถี่ๆเพื่อปรับแสงแดดในยามเช้าให้เข้ากับม่านตาเรา ตอนนี้เรานอนซบอยู่บนอกแกร่งๆของเสี่ยดีนเราเงยหน้าขึ้นไปมองผู้กอด แล้วอมยิ้มออกมา
เรา: ขนาดหลับยังหล่อขนาดนี้~ (พูดไปยิ้มไป)
เสี่ยดีน: กูรักมึงนะปิ่น อย่าทิ้งกูไปไหนนะ มีอะไรก็ฟังกูก่อน อย่าเพิ่งตัดสินใจไปก่อนได้ไหม อื้ออส์.... (กระชับกอดเราแน่นขึ้นเหมือนกลัวเราหนีหายไปไหน)
เรา: .....
เราอึ้งไปชั่วขณะ อิเสี่ยดีนมันละเมอพูด! เค้าว่ากันว่า คนละเมอจะพูดความจริง!!! เราควรเชื่อใจเสี่ยดีนเต็มร้อยได้แล้วใช่ไหม?
เสี่ยดีน:สัญญากับกูดิ้ปิ่น ว่ามึงจะไม่ทิ้งกู
เรา สัญญาค่ะ~ (พูดเบาๆ)
เสี่ยดีน: ....
เสี่ยดีนคลี่ยิ้มออกมาเจือๆเล็กน้อย แล้วหลับต่อ ละเมอแบบนี้ทุกวันได้ไหม!? เราจะได้รู้ความในใจเสี่ยมันด้วยไง
เรา:เสี่ยดีน....ตื่นนน~~ (ปลุกเสี่ย)
เสี่ยดีน: .....
เรา:ตื่นได้แล้วนะค่ะ พี่ดีน~ (อยากพูดแบบนี้ตลอดไปจัง
