เรากับเสี่ยดีนก็กลับที่พักกัน อาบน้ำแต่งตัว ใส่เสื้อผ้าชิลๆ กันทั้งคู่ สักพักคนอื่นก็ทยอยกันมา มีเรา เสี่ยดีน บี ตูน เสี่ยปืน เพื่อนๆเสี่ยดีนกับเสี่ยปืนที่ชวนกันมา และก็พลอย! เวลาผ่านไป จน 23.00 น. ในขณะที่เรายืนปิ้งกุ้งอยู่คนเดียว พลอยก็เดินมายืนข้างๆ เรา เราเห็นสายตาคนอื่นที่โต๊ะเกือบทุกคน จ้องมองมาทางเรากับพลอย โดยเฉพาะอิเสี่ย มองตรงมาเลยอ้ะ ไม่มีแอบๆ เหมือนคนอื่น ขี้เสือกสุดๆ พลอย: เดี๋ยวช่วยนะ เรา:อืม... พลอย: ขอโทษนะ เรื่องที่ผ่านมาทุกๆ อย่าง เรา: ถ้าสำนึกผิดจริงๆ กูก็ให้อภัย พลอย:ขอบคุณนะปิ่น กูขอโทษจริงๆ ตอนนั้นกูเลวมากเลยเนอะ เรา: ..... พลอย:กูขอกลับไปเป็นเพื่อนกับมึงอีกได้ไหมวะ เรา: .... พลอย:มึงไม่ต้องตอบกูตอนนี้ก็ได้ กะ.... เรา: อืมม!! สิ้นเสียงเราตอบกลับไป พลอยคลี่ยิ้มออกมาอย่างจริงใจอ้ะ ไม่รู้สิ เรารู้สึกแบบนั้น พลอย:ขอบใจนะ เรา: อืม... กุ้งตัวนั้นสุกแล้วอ้ะ ต

