[Hoy…Talk]
“พี่นั่งรอไปก่อนนะคะ เดี๋ยวดุจทำสปาเกตตี้ให้ทาน” ดุจดันผมให้ไปนั่งที่โซฟาเมื่อเข้ามาอยู่ในห้องของเธอ
“ทำไมไม่สั่งเอา?” ผมถามน้ำเสียงปกติ
“อยากทำให้ทานค่ะ” เธอยิ้มตาปิด ก่อนจะเดินออกไป ผมก็เลยนั่งลงรอเวลาทานข้าวมื้อเที่ยงที่เธอทำ
การนั่งอยู่เฉย ๆ เป็นอะไรที่น่าเบื่อมากสำหรับผม ผมเป็นคนจำพวกที่ติดโซเชียลมาก โดยเฉพาะ Facebook การเข้าเฟซแล้วแชร์อะไรต่อมิอะไรเป็นอะไรที่ทำแล้วทำให้ผมสบายใจ ถึงแม้ในใจจะคิดถึงใครบางคนก็เถอะ
“มาแล้วค่า สปาเกตตี้ราดซอส” นั่งเล่นโทรศัพท์รอนานพอสมควรครับ ดุจก็เดินออกมาพร้อมกับสปาเกตตี้หนึ่งจาน
“ไม่ทานด้วยกันเหรอ? ทำไมทำมาจานเดียว?” ผมมองหน้าเธอสลับกับจานสปาเกตตี้
“ทานค่ะ ทานด้วยกัน” เธอตอบพร้อมยิ้มอ่อย ผมหยักยิ้มมุมปาก พลางเอนตัวพิงกับพนักโซฟา ยกแขนขึ้นพาดกับขอบเบาะ
“ไหน..มาชิมซิ ว่าจะอร่อยเหมือนคนทำหรือเปล่า” ผมพูดเสียงอ่อย มือข้างหนึ่งยกขึ้นลูบศีร
