บทที่ 38

สิงขร [มาเฟียร้ายรัก] บทที่ 38 กว่าพ่อของเธอจะกลับก็ใช้เวลาเป็นชั่วโมง หลังจากที่ส่งท่านออกจากบ้านแล้วสิงขรก็รีบตรงขึ้นไปชั้นบน แต่พอเปิดประตูเข้ามาก็เห็นว่าเธอนอนหลับอยู่บนเตียง คงเพลียสิท่า ..เท้าแกร่งค่อยๆ ก้าวเดินเข้าไปแล้วก็ขยับผ้าห่มขึ้นคลุมร่างให้กับเธอ เขาจะทำยังไงกับผู้หญิงอีกคนดี ก็ตอนนั้นยังไม่เจอเธอนี่ และชีวิตนี้ก็ไม่คิดว่าจะมีความรู้สึกแบบนี้กับผู้หญิงที่ไหนด้วย ..ผู้หญิงอะไรบ้าดีเดือดชะมัด ผ่านไปอีกเป็นชั่วโมงคนที่นอนหลับอยู่ก็รู้สึกตัว.. "นี่!" แต่พอรู้สึกตัวก็ขยับร่างกายไม่ได้ "ปล่อยฉันนะ!" "ปล่อยผมก็เจ็บตัวอีกน่ะสิ" "คิดว่าไม่ปล่อยแล้วจะไม่เจ็บงั้นเหรอ" งับ! พูดจบไอรินก็อ้าปากงับเข้าที่ต้นแขนของอีกฝ่าย แต่แทนที่เขาจะร้องเจ็บเขากลับทำแค่มองจนเธอต้องยอมปล่อยออกเอง "ไม่เจ็บหรือไง" "อยากกัดก็กัดไปสิ" "เค็ม" "หึหึหึ" สิงขรหลุดขำออกมาที่เธอปล่อยเพราะเค็มเนี่ยนะ "ป