สิงขร [มาเฟียร้ายรัก] บทที่ 39
ก๊อกๆ "คุณหนูคะคุณผู้หญิงให้เอาข้าวมาส่งค่ะ
"ฉันไม่กิน"
"แต่คุณหนูยังไม่ได้ทานข้าว.."
"เอาออกไป"
"ถ้ามันไม่กินก็ไม่ต้องกิน ยกลงไปเลย" เสียงแม่ของเธอพูดกับแม่บ้านแสดงว่าท่านตามขึ้นมาด้วย
"แต่คุณหนูยังไม่ทานข้าวทั้งวันเลยนะคะ"
"จะไม่ทานสักวันสองวันคงไม่ตายหรอก"
"ถ้าไม่ชอบลูกผู้หญิงแล้วจะคลอดเราออกมาทำไม ฮือออ" เธออุตส่าห์ไม่คิดแบบนี้แล้ว แต่ตั้งแต่เล็กจนโตเธอถูกเปรียบเทียบกับพี่ชายมาตลอด เหมือนแม่จะชอบลูกชายมากกว่า ยิ่งลูกสาวไม่ได้ดั่งใจให้เรียนหมอแต่ดันไปเรียนดีไซเนอร์แม่ก็ยิ่งใส่อารมณ์กับเธอมากขึ้น
ไอรินพยายามหลับตาข่มความหิวไว้ ทำไมเธอจะไม่หิวล่ะตั้งแต่เช้าแล้วยังไม่ได้ทานอะไรเลย
ก๊อกแก๊ก
"?" เสียงอะไร? หญิงสาวสะดุ้งตื่นเพราะเหมือนมีใครกำลังงัดอะไรสักอย่าง
และจังหวะเดียวกันนั้นประตูห้องของเธอก็ค่อยๆ ถูกเปิดเข้ามา
"ใคร?!" เธอล็อกห้องไว้คนที่จะเปิ
