[ตกลงคือมึงเคลียร์จ่ายค่าเช่าแล้วก็ย้ายออกไปจากที่นั่นละเหรอทิ]
“ใช่ ขอโทษด้วยนะที่ไม่ได้บอกก่อน แต่ว่ามันฉุกละหุกจริง ๆ” ตอนแรกกะว่าจะอยู่พอให้อดีตเพื่อนสนิทนั้นสบายใจเฉย ๆ แล้วค่อยหาทางกลับห้องเช่ารูหนูซึ่งดื้อด้านกับเขาคนนั้นอยากจะอยู่เอง เพียงแต่ก็ราวกับว่าโรมตั้งใจที่จะมัดมือชกกันเอาไว้เสียดื้อ ๆ
หลังจากที่เรย์หายป่วย เจ้าของคอนโดก็ให้คนเข้ามาจัดการเนรมิตตกแต่งภายในใหม่ทั้งหมด ตั้งแต่พื้นห้องยันโคมไฟทุกดวง
จากสีทึบที่เจ้าตัวชอบ ตอนนี้ไม่ต่างอะไรจากโรงเรียนอนุบาลขนาดย่อมเลย นิทานเล่มใหม่เอี่ยม ของเล่นเด็กอ่อน อาหารครบโภชนาการ เห็นลูกได้อยู่ในที่ดี ๆ ไม่ต้องทนอึดอัด กินอิ่มนอนอุ่น
คนเป็นแม่แบบเธอก็เริ่มเห็นแก่ได้ อยากจะให้ลูกอยู่ที่นี่ตลอดไป แล้วจำใจปล่อยให้โรมเข้าใจเรื่องที่เธอโกหกออกมาแบบเลยตามเลย
อย่างน้อยในฐานะเพื่อน กับเรย์เป็นหลานของโรม มันก็คงจะดีกว่า ขอเวลาอีกนิด ถ้าเรียนจบ
