กะทิไม่ทราบหรอกว่าน้องเล็กของบ้านพรรณรายณ์ที่ดูจะสุขุมนุ่มลึกไม่แพ้น้องชายแท้ ๆ เจ้าของคอนโดแห่งนี้เลยนั้นมาหาสหรัฐตอนนี้ด้วยเหตุธุระประการใด รวมถึงยังดีที่ก่อนเขาจะออกไปพูดคุยกับอั๋นนั้นช่วยกล่อมเรย์เข้านอนให้ก่อน
แล้วเห็นทั้งสองคนชอบทะเลาะกันเช่นนี้ พอเวลาเรย์ร้องไห้งอแงก็เชื่อฟังโรมดีเสียเหลือเกิน ไม่จำเป็นต้องมีเธอช่วยคอยโอ๋แบบช่วงแรก ๆ แล้ว
ไม่ใช่ว่ากลายเป็นเด็กติดพ่อไปแล้วนะ
พอลูกชายหลับปุ๋ย ก็กลับกลายเป็นว่ากะทินั้นนอนไม่หลับ เลยเลือกจะออกมานั่งรอโรมอยู่ที่โซฟาตัวใหญ่ แต่จนแล้วจนรอด เวลามันก็ล่วงเลยไปเกือบจะห้าทุ่มแล้ว อีกฝ่ายก็ยังไม่มีวี่แววว่าจะกลับเข้ามา
หรือว่าเหนื่อยจนหลับไป แบบนั้นไปดูหน่อยดีหรือไม่นะ คิดได้ดังนั้นเรือนร่างบอบบางก็เลือกที่จะพยุงตัวเองขึ้น เปิดประตูออกไป เป็นตอนที่อั๋นซึ่งมาหาพี่ชายนั้นออกมาจากห้องตรงข้ามกันพอดี
“เอ่อ...”
“ผมว่าจะกลับแล้วครับ ยังไงก็ฝากดู
