ที่หายไปคือมีลูก?

ไม่เจอ เธอคนนั้นหายไปเฉย ๆ ราวกับว่าสัปดาห์ก่อนเราไม่ได้วนเวียนกลับมาเจอกันอีกในรอบปี บ่ายไม่มีเรียนลูกชายคนโตของคุณราชสีห์เลยแวะมาหาน้องชาย ซึ่งนัดเอาไว้ที่ร้านอาหารใกล้กับโรงพยาบาลที่คุณหมออายุน้อยนั้นทำงานอยู่ แล้วไม่สนด้วยว่าตัวเองจะคาบช้อนเงินช้อนทองมาเกิดอย่างไร ใจมันอยากทำอาชีพนี้ใครในครอบครัวก็ห้ามรันมันไม่ได้จริง ๆ ช่างเหมือนกับน้องชายบิดาไม่มีผิด “กาแฟผมล่ะ” “กูเห็นหมอชอบห้ามคนไข้นัก แต่ตัวเองดันแดกวันละสามสี่แก้ว” “พี่อย่าเวอร์ ผมไม่ได้ดื่มขนาดนั้น แค่วันนี้เหนื่อยครับ” “งั้นลาออกไหม กิจการพ่อกับแม่มึงยังรออยู่อีกเพียบ” โรมดันแก้วกาแฟจากร้านที่ตั้งใจไปรอเจอเพื่อนสนิทไปตรงหน้าคุณหมอหนุ่มที่เลือกหย่อยตัวนั่งลงตรงข้ามกัน สอบติดแพทย์ตั้งแต่อยู่มัธยมศึกษาเขาละเหลือจะเชื่อกับความใจรักของน้องชาย จนถึงตอนนี้เลยไม่มีใครห้าม ถ้ารันจะลงหลักปักฐานกับสายอาชีพนี้ เพราะเรามีพี่น้องร่วมสายเลือดด้วยกันตั้ง 4 คน แม้ปันหยีจะไม่ใช่ลูกแท้ ๆ ของภรรยาคนปัจจุบันปะป๋าปาน นั่นก็ไม่ใช่เรื่องที่จะคับแคงใจอะไรเลย คงมีแค่โรมนี่แหละที่คนทั้งบ้านกำลังเป็นห่วง เข้าเรียนช้ากว่าเพื่อนเพราะกลับไทยมาแล้วยังปรับตัวไม่ได้ ทั้งตอนนี้เข้าปีที่ 5 แล้ว เขาก็ยังเรียนไม่จบอีก รู้ถึงไหนอายถึงนั่น แต่ถามว่าสนใจไหม ก็ไม่อีก “ผมไม่สันทัด” “พี่มึงก็สันทัดแค่เรื่องใช้เงินไปวัน ๆ เหมือนกันแหละ” “พี่ซื้ออะไร เห็นแต่เอาไปเปย์แฟนกับแต่งรถ” “ก็เขาอยากได้ ส่วนรถมันก็ความชอบกู” “หึ ดูแลเขาอย่างดี สุดท้ายก็โดนแทงข้างหลัง” “พูดมากว่ะหมอ แดก ๆ เข้าไป พี่มึงอุตส่าห์มีน้ำใจเลี้ยงข้าวเลี้ยงกาแฟทั้งที” “ไม่ปกติสุดครับ ๆ อย่าบอกนะว่าอกหักจากคนเก่าแล้วกำลังตามจีบเจ้าของคาเฟ่นี้อยู่ ไม่เฮิร์ทบ้างเลยเหรอ” “รู้ดี แต่กูไม่ได้ตามจีบใครทั้งนั้นแหละ แล้วถามว่าเฮิร์ทไหม มันก็ต้องมีอยู่แล้ว ไม่งั้นกูจะรอมาแดกข้าวกับมึงทุกวันเหรอ แต่ก่อนหน้านั้นก็มีระแคะระคายอยู่ละไง พอได้เห็นกับตามันก็ไม่ได้เจ็บขนาดนั้น กูแค่ไม่เข้าใจว่าถ้าใจมันมีคนอื่นไปแล้ว ทำไมไม่บอกเลิกกูดี ๆ กูก็ไม่ใช่คนไม่รู้ความหรือเปล่าวะ” “พี่เป็นบ่อเงินบ่อทองเขา ค่าเทอมรอบก่อนก็ช่วยจ่ายให้ ใครจะอยากเลิก” “ชู้มันก็รวยไม่ใช่?” “คงเสียดายพี่ด้วยมั้งครับ ลูกหลานคนใหญ่คนโตในจังหวัดเชียวนะ หรือไม่สุดท้ายก็เผื่อเอาไว้เลือก” “ไม่ติดว่าเป็นเพศแม่กูต่อยแม่งไปแล้ว” “หึ แล้วกาแฟนี่คือยังไง อร่อยดีนะครับ แต่ไกลจากที่ทำงานผม” “จะซื้อมาถวายให้จนกว่าจะเจอยัยนั่น” “ยัยนั่น?” “กะทิไง เพื่อนสนิทที่กูเล่าว่าแม่งจู่ ๆ ก็หายไปเฉย ๆ อะ” โรมส่งเมนูให้พนักงาน ขณะที่คว้าน้ำเปล่ามาดูดแล้วกล่าวตอบน้องชายไป “กะทิ?” แน่นอนว่ารันต้องเคยเจออีกฝ่ายอยู่บ่อยครั้ง ตอนกลับมาเรียนที่ไทย พี่ชายเขาก็ตัวติดกับเพื่อนคนนี้ตลอด แล้วที่ไม่มีเพื่อนเลยคือโรมเข้าเรียนช้า นั่นหมายความว่าเพื่อนที่คบกันอยู่ในตอนนี้ความจริงแล้วเป็นรุ่นน้องทั้งหมด แล้วตอนนั้นพี่ชายเขาก็หยิ่งไม่คิดจะคบหรือเข้าหาใครก่อนเลยด้วย แต่หลังจากนั้นไม่นานก็มีเพื่อนสนิทเป็นเด็กเรียนอยู่สองคน คือกะทิกับเตอร์ “ใช่ ทิกลับมาแล้ว กูโคตรดีใจเลยรัน แต่จบเรื่องวันนั้นแล้วดันหาทิไม่เจอ ไอ้เตอร์เองก็ไม่รู้เหมือนกัน เพราะมันบอกแค่บังเอิญเห็นทิทำงานที่ร้านนี้ ไม่รู้ว่าพักที่ไหน กลับมาเรียนหรือยัง” “ให้คนของพ่อตามให้สิ ถ้าอยากเจอขนาดนั้น” “ไม่อะ เดี๋ยวก็มีข้อแลกเปลี่ยนกับกูอีก” “แล้วพี่จะเรียนให้ครบโควตา 8 ปีเลยหรือยังไง” “เท่ออก เดินไปไหนใครก็ไหว้” “เฮ้อ” รันต้องผ่อนลมหายใจออกมา ดีที่เขาไม่ได้เป็นหมอจิตเวช ไม่เช่นนั้นก็คงจะได้รักษาพี่ชายตัวเองก่อนใคร แล้วภาพลักษณ์ดุขนาดที่ว่าเด็กน้อยเห็นยังร้องไห้ แต่เวลาเรียนหากวิชาไหนไม่เคร่งมากก็จะคีบแตะสะพายย่ามพระไปตลอด แล้วในนั้นก็ไม่ได้มีหนังสือเรียนหรือพกอะไรที่มันเป็นประโยชน์เลย นอกจากแก้วเก็บความเย็นที่บรรจุเครื่องดื่มแอลกอฮอล์อยู่ รันละอยากให้มันโดนจับได้อยู่สักครั้ง ถึงจะแค่เอาใส่ย่ามไปแบบอุ่นใจไม่ได้ดื่มก็เถอะ คราวนี้มารดาคงจะไล่ให้ไปเลี้ยงควายแล้วจริง ๆ “ช่วยจริงจังกับชีวิตหน่อยครับ แค่เรื่องต่อยตีกับคนอื่นไปทั่วแด๊ดดี้กับม้าก็เหนื่อยกับพี่มากแล้ว คราวนี้ถ้าเขาส่งพี่กลับไปอยู่ออสจริง ๆ ไม่มีใครช่วยได้แล้วนะครับ” “แบบนั้นกูจะชิ่งบวชพระแม่งเลย” “อย่าไปสร้างความวุ่นวายให้พวกท่านเลยครับ ถือว่าขอล่ะ” “ทำไม เดี๋ยวจะมีคนแห่มาดูพระที่หล่อที่สุดเหรอ” “พี่โรม อย่าทำเป็นเล่น แบบพี่บวชตลอดชีวิตไม่ได้หรอก แต่จะว่าไปก็ไม่แน่นะครับ” ระหว่างที่รอมื้อบ่ายมาเสิร์ฟ สายตาของคุณหมอที่มองพี่ชายอยู่ก็ดันหันออกไปนอกบานกระจกของตัวร้าน ที่นอกด้านนั้นคงจะร้อนระอุเป็นอย่างมาก แล้วความสวยที่สะดุดตาของใครหลายคนมันก็เรียกความสนใจของรันไปเช่นเดียวกัน เลยทำให้เขาเกิดเปลี่ยนใจในประโยคหลัง หมายถึงว่าถ้าสิ่งที่เขาคิดมันไม่ผิดน่ะนะ “อะไร จู่ ๆ ก็เชื่อว่ากูจะบวชตลอดชีวิตได้เหรอ” “ข้างนอกนั่น พี่ก็ลองหันไปมองสิครับ ใช่คนที่พี่กำลังตามหาอยู่หรือเปล่า” “...” สหรัฐที่ได้ยินแบบนั้นก็หันมองตามสายตาของน้องชายทันที พบเป็นหญิงสาวที่เขาตามหาอยู่จริง ๆ ทว่าไม่นานหัวคิ้วหนาก็ต้องขยับชนกัน ตอนเห็นว่ากะทิที่น่าจะเพิ่งเดินออกมาจากโรงพยาบาลของฝั่งตรงข้ามนั้นไม่ได้อยู่เพียงคนเดียว อีกฝ่ายกำลังกางร่มแล้วสะพายเป้อุ้มเด็กเอาไว้อยู่ “ที่พี่บอกว่าเขาหายไปคือมีลูกเหรอครับ หรือว่านั่นลูกของญาติเขา?” TBC. บวชตลอดชีวิตไหมไม่รู้ แต่น่าจะได้บวช 55555