เย็นวันหนึ่ง
ทั้งสองไปทานข้าวกับคีรินและอาร์ค
ร้านอาหารคึกคัก
เสียงดังพอสมควร
“โอ้โห นี่พวกแกติดกันตลอดเลยเหรอวะ” คีรินแซวทันที
ณิชายิ้ม “ไม่ได้ติดขนาดนั้น”
“โกหก” อาร์คเสริม
เรย์ไม่ตอบ
แต่ยังจับมือเธออยู่ใต้โต๊ะ
ระหว่างกิน
มีผู้หญิงโต๊ะข้าง ๆ มองมาทางเรย์หลายครั้ง
ก่อนจะลุกเดินเข้ามา
“ขอโทษนะคะ ขอ—”
ยังไม่ทันพูดจบ
ณิชาขยับเข้าไปใกล้เรย์
แล้ววางมือลงบนแขนเขา
ชัดเจน
“มีแฟนแล้วค่ะ”
เธอตอบแทน
น้ำเสียงสุภาพ
แต่…ชัด
ผู้หญิงคนนั้นชะงัก
ก่อนจะยิ้มแห้ง ๆ แล้วเดินกลับไป
คีรินถึงกับหัวเราะลั่น “โอ้โห รอบนี้สลับบทแล้วนะ”
อาร์คพยักหน้า “เมื่อก่อนเรย์หวง ตอนนี้โดนหวงบ้างแล้ว”
เรย์หันไปมองณิชา
เลิกคิ้วนิดหนึ่ง
“หวงเหรอ”
ณิชามองเขา
ก่อนจะตอบตรง ๆ
“ใช่”
ไม่มีอ้อม
ไม่มีเขิน
คำตอบนั้นทำให้ทั้งโต๊ะเงียบไปเสี้ยววินาที
ก่อนที่คีรินจะตบโต๊ะ
“เออ! แบบนี้แหละ!”
เรย์ยิ้มมุมปาก
