ตอนที่143

เช้าวันหยุด แสงแดดอ่อนส่องเข้ามาในห้อง แต่วันนี้…ไม่มีใครรีบตื่น ณิชาขยับตัวเล็กน้อย ก่อนจะรู้สึกถึงแขนที่โอบเธอไว้แน่น “เรย์…” เธอเรียกงัวเงีย “อืม” เสียงตอบใกล้มาก “กี่โมงแล้ว” “ไม่สำคัญ” คำตอบนั้นทำให้เธอหลุดยิ้ม “ฉันต้องตื่นนะ” “วันนี้วันหยุด” “ก็ใช่ แต่—” ยังไม่ทันพูดจบ เขากระชับอ้อมกอดแน่นขึ้น ดึงเธอกลับไปแนบอก “นอนต่อ” น้ำเสียงเรียบ แต่…เหมือนคำสั่ง ณิชาหัวเราะเบา ๆ “นี่มันกักตัวแล้วนะ” “อืม” “ยอมรับเฉยเลย?” “วันนี้เธอเป็นของฉัน” ประโยคนั้นทำให้เธอเงียบไปเสี้ยววินาที ก่อนจะแก้มร้อนขึ้นเล็กน้อย “พูดอะไรเนี่ย…” เรย์ไม่ตอบ แต่ซบหน้าลงที่ไหล่เธอ ไม่ปล่อย สุดท้าย เธอก็ไม่ได้ลุกไปไหน ทั้งสองนอนคุยกันเรื่อย ๆ เรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ ไม่มีสาระ แต่ก็ไม่อยากหยุด “ถ้าไม่มีงานเลย นายจะทำอะไร” ณิชาถาม “อยู่กับเธอ” ตอบเร็ว “ตอบแบบนี้ตลอดเลยนะ” “ก็จริง” เธอส่