คีรินกดอีกฝ่ายลงกับพื้นแน่น
แรงกดของเขาไม่ใช่แค่เพื่อหยุด แต่คือการจบเกมตรงนี้สายตาเย็นจัด มองลงไปโดยไม่ลังเล
ทั้งห้องเงียบลงทันทีไม่มีใครกล้าขยับลูกน้องของอีกฝ่ายหยุดนิ่งเหมือนถูกแช่แข็ง
ณิชายืนอยู่ไม่ไกลหัวใจเธอยังเต้นแรงจากจังหวะเมื่อครู่
แต่สายตาเธอนิ่งจับภาพตรงหน้าอย่างชัดเจนนี่คือโอกาสโอกาสที่จะจบทุกอย่าง
“จบได้แล้ว”
คีรินพูดน้ำเสียงเขานิ่ง แต่กดจนบรรยากาศหนักขึ้น
ชายคนนั้นมองกลับแม้จะอยู่ในสภาพเสียเปรียบแต่รอยยิ้มยังไม่หายไป
“นายยังคิดว่ามันง่ายขนาดนั้น”
เขาพูดช้า ๆเสียงเขาไม่สั่นเลยเหมือนคนที่ยังถือไพ่เหนือกว่าณิชาขมวดคิ้วเล็กน้อยบางอย่างไม่ถูกต้องเธอมองรอบห้องเร็วพยายามหาความผิดปกติแล้วเธอก็เห็นสัญญาณเล็ก ๆ ที่มุมจอไฟกระพริบในจังหวะที่ไม่ปกติ
“คีริน”
เธอเรียกเสียงเธอไม่ดังแต่ชัดพอคีรินหันมามองเพียงเสี้ยววินาทีและแค่นั้นก็พอให้ทุกอย่างเปลี่ยน
ชายคนนั้นขยับทันทีเร็วแม่นเ
