เสียงเครื่องยนต์ยังดังไล่หลังมาใกล้ขึ้นเร็วขึ้นณิชาวิ่งตามคีรินสุดแรงเท้ากระทบพื้นถนนแห้ง ๆ เสียงสะท้อนในซอยแคบหัวใจเต้นแรงจนแทบหลุดออกมา
“ทางนี้”
คีรินพูดแล้วเลี้ยวเข้าซอยเล็กด้านข้างทันทีณิชาไม่ถามเธอวิ่งตามทุกก้าวไม่มีเวลาคิดมีแค่ต้อง “ไปต่อ”รถด้านหลังเบรกเสียงดังเหมือนกำลังเลี้ยวตาม
“มันตามมา”
ณิชาพูดเสียงหอบเล็กน้อยคีรินไม่ตอบเขาจับมือเธอแน่นขึ้นแล้วเร่งจังหวะซอยแคบลงมีแค่กำแพงสองฝั่งไม่มีทางแยกไม่มีที่หลบ
“ตัน”
ณิชาพูดเสียงเบาแต่ชัดคีรินหยุดทันทีสายตากวาดมองเร็วแม่นก่อนจะคว้าแขนเธอ
“ขึ้น
เขาชี้ไปที่บันไดเหล็กด้านข้างตึกณิชาไม่ลังเลเธอปีนขึ้นทันทีคีรินตามขึ้นมาเสียงรถหยุดอยู่ด้านล่างมีคนลงจากรถเสียงฝีเท้าหนัก ๆ
“แยกหา”
เสียงหนึ่งสั่งณิชากลั้นหายใจหัวใจเต้นแรงกว่าเดิมทั้งสองขึ้นไปถึงดาดฟ้า
ลมพัดแรงพื้นที่เปิดไม่มีที่ซ่อนดีแต่มีทางเชื่อมไปอีกตึกคีรินมองแค่แวบเดียวก่อนจะดึงเธอ
