ตอนที่69

ความเงียบปกคลุมทันทีที่ชื่อปรากฏ ไม่มีเสียงไล่ล่า ไม่มีเสียงฝีเท้า มีแค่ลมหายใจของสองคน ที่หนักขึ้นโดยไม่รู้ตัว ณิชายังจ้องหน้าจอ ไม่กระพริบ เหมือนกลัวว่าถ้าละสายตา ชื่อที่เห็นจะหายไป แต่ไม่ มันยังอยู่ ชัดเจน อยู่ตรงกลางของโครงสร้างทั้งหมด คีรินยืนข้างเธอ นิ่ง แต่ในแววตา มีบางอย่างเปลี่ยนไป ลึก และซับซ้อน “คุณเห็นเหมือนฉันใช่ไหม” ณิชาพูด เสียงเบา แต่ตึง คีรินไม่ตอบทันที ก่อนจะพยักหน้า ช้า “ใช่” คำเดียว แต่ทำให้ทุกอย่างหนักขึ้น ณิชากัดฟัน พยายามเรียบเรียง “เขาไม่ควรเกี่ยว” เธอพูด เหมือนพยายามปฏิเสธ คีรินมองหน้าจออีกครั้ง ก่อนจะพูด “แต่เขาอยู่ตรงกลาง” คำตอบนั้น ตัดทุกข้อสงสัย ณิชาหันมามองเขา สายตาเธอเต็มไปด้วยคำถาม “คุณรู้มาก่อนหรือเปล่า” คำถามนี้ ตรง และไม่มีทางเลี่ยง คีรินนิ่ง วินาทีหนึ่ง สอง ก่อนจะตอบ “ไม่ทั้งหมด” ณิชาขมวดคิ้ว “แปลว่าคุณร