เสียงกระแทกด้านนอกดังขึ้นอีกครั้ง
แรงกว่าเดิม
ใกล้กว่าเดิม
ฝีเท้าหลายคนวิ่งเข้ามา
ไม่ปิดบัง
ไม่ลังเล
ณิชาหันไปมองประตู
หัวใจเต้นแรงขึ้นทันที
“เขาเข้ามาแล้ว”
เธอพูด
คีรินไม่หัน
สายตาเขายังอยู่ที่อุปกรณ์ตรงหน้า
วินาทีนี้สำคัญเกินกว่าจะละ
ชายอีกคนก็เหมือนกัน
มือเขายังถืออุปกรณ์
ไม่ลดลง
ไม่มีใครยอมถอย
เสียงกระแทกครั้งที่สาม
ประตูสั่น
บานพับเริ่มคราง
ณิชากัดฟัน
เธอรู้
ถ้ารอ
จะไม่มีเวลา
“ทำเดี๋ยวนี้”
เธอพูด
เสียงชัด
คีรินตัดสินใจทันที
นิ้วเขากด
ส่ง
ในจังหวะเดียวกัน
ชายอีกคนก็ทำเหมือนกัน
ข้อมูลทั้งสองฝั่งพุ่งเข้าหากัน
แลก
ในเสี้ยววินาที
หน้าจอสว่างขึ้น
ข้อมูลใหม่ไหลเข้ามา
เติมช่องว่าง
เชื่อมต่อ
โครงสร้างเริ่มชัด
ณิชาหายใจสะดุด
นี่มันใหญ่กว่าที่คิด
มาก
ทันทีที่การส่งจบ
เสียงด้านนอกก็ดังลั่น
ประตูพัง
ไม้แตกกระจาย
คนหลายคนกรูเข้ามา
พร้อมอาวุธ
พร้อมแรง
