ตอนที่51

รถแล่นฝ่าความมืดออกไปไกลพอสมควร คีรินลดความเร็วลงเล็กน้อยเมื่อแน่ใจว่าไม่มีใครตาม แต่บรรยากาศในรถยังตึงเหมือนเดิม ไม่มีใครพูด มีเพียงเสียงหายใจของคนเจ็บที่นั่งอยู่ด้านหลัง แผ่วและไม่สม่ำเสมอ ณิชาหันไปมอง เธอขยับเข้าไปใกล้ ตรวจอาการอย่างรวดเร็ว เลือดยังไหลแต่ไม่มากเท่าเดิม “ต้องพาเขาไปที่ปลอดภัยก่อน” เธอพูด คีรินพยักหน้า ไม่หันมา แต่เลี้ยวรถเปลี่ยนเส้นทางทันที เส้นทางที่เขาเลือกไม่ใช่ถนนหลัก เป็นทางเล็กที่ซับซ้อน เหมือนตั้งใจหลบสายตา ไม่นานนัก รถก็เลี้ยวเข้าไปในพื้นที่ที่เงียบกว่าปกติ อาคารเก่าหลังหนึ่งตั้งอยู่ด้านใน ไฟเปิดเพียงบางส่วน คีรินจอดรถ แล้วลงไปทันที ณิชาช่วยพาคนเจ็บลงตาม ทั้งสามเข้าไปด้านใน ประตูถูกปิด ล็อกแน่น พื้นที่ภายในสะอาดกว่าที่คิด เหมือนถูกใช้งานเป็นประจำ คีรินชี้ไปที่เตียงด้านหนึ่ง “วางเขาตรงนั้น” เขาพูด ณิชาทำตาม เธอเริ่มทำแผลทันที มือ