ตอนที่53

ภายในรถเงียบกว่าปกติ ไม่ใช่เพราะไม่มีเสียง แต่เพราะทุกคนกำลังคิด ณิชามองข้อมูลบนหน้าจออีกครั้ง ชื่อที่ถูกซ่อนไว้ยังคงติดอยู่ในสายตา มันไม่ใช่แค่เบาะแส แต่มันคือจุดที่เชื่อมทุกอย่าง คีรินขับรถโดยไม่พูด เส้นทางที่เขาเลือกไม่ได้อยู่บนแผนที่หลัก เป็นทางที่คนทั่วไปไม่ใช้ เหมือนเขารู้ว่ากำลังจะไปที่ไหน “เรากำลังไปหาเขา” ณิชาพูด น้ำเสียงนิ่ง คีรินไม่ปฏิเสธ “เขาอยากให้เราไป” เขาตอบ คำพูดนั้นทำให้บรรยากาศหนักขึ้นอีก เพราะมันหมายถึง ทุกก้าวที่พวกเขากำลังทำ อยู่ในแผนของอีกฝ่าย แต่ก็ไม่มีทางเลี่ยง รถแล่นลึกเข้าไปในพื้นที่รกร้าง ต้นไม้ขึ้นหนาแน่น แสงไฟเริ่มน้อยลง จนแทบมองไม่เห็นทาง ไม่นาน อาคารหลังหนึ่งก็ปรากฏ ไม่ใหญ่ แต่ดูแข็งแรง เหมือนถูกใช้เป็นจุดพักมากกว่าที่อยู่อาศัย คีรินจอดรถในระยะที่ไม่ใกล้เกินไป ดับเครื่อง ความเงียบเข้าปกคลุมทันที ณิชามองออกไป ไม่มีการเคลื่อน