ตอนที่54

ความเงียบในห้องกดลงมาหนักกว่าเดิม เหมือนอากาศหายไปครึ่งหนึ่ง ณิชายืนอยู่ตรงกลาง สายตาสลับระหว่างสองคน คำพูดเมื่อครู่ยังค้างอยู่ เรื่องมันเริ่มจากเขา เธอหันไปมองคีริน รอ ไม่ใช่แค่คำอธิบาย แต่เป็นความจริง คีรินนิ่ง เขาไม่ได้หลบสายตา แต่ก็ไม่ได้รีบพูด เหมือนกำลังชั่งน้ำหนัก ว่าจะเปิดมากแค่ไหน ชายคนนั้นหัวเราะเบา ๆ “ยังจะเงียบอีกเหรอ” เขาพูด น้ำเสียงเหมือนเยาะ แต่ก็เหมือนท้าทาย ณิชาขมวดคิ้ว “ถ้าจะพูดก็พูดตรง ๆ” เธอพูด ไม่อยากฟังเกมจิตวิทยา ชายคนนั้นมองเธอ ก่อนจะยิ้มบาง “ได้” เขาพูด แล้วหันไปหาคีริน “นายจำวันนั้นได้ไหม” คำถามนั้น เหมือนกระแทกอะไรบางอย่างในความทรงจำ คีรินนิ่ง สายตาเขาเปลี่ยน เล็กน้อย แต่พอให้เห็น “วันที่นายตัดสินใจ” ชายคนนั้นพูดต่อ เสียงช้าลง หนักขึ้น ณิชายืนฟัง เธอไม่เข้าใจทั้งหมด แต่เธอรู้ ว่านี่คือจุดเริ่ม คีรินถอนหายใจเบา ๆ ครั้งแ