เสียงแจ้งเตือนยังดังต่อเนื่องหน้าจอสว่างขึ้นด้วยข้อมูลที่ไหลเข้ามาไม่หยุดณิชามองตัวเลขที่เปลี่ยนเร็วเร็วเกินกว่าคนทั่วไปจะตามทันแต่เธอไม่ใช่คนทั่วไปเธอไล่ดูทีละจุดพยายามจับรูปแบบพยายามหาว่ามันเริ่มจากตรงไหน
“พวกมันกระจายตัว”
เธอพูดเสียงนิ่งแต่เร็วขึ้น
“ไม่ใช่แค่เครื่องเดียว”
คีรินยืนอยู่ข้างเธอสายตาจับที่หน้าจอ
“มันกำลังหลอกทิศ”
เขาพูด
“ให้เราตามผิดทาง”
ณิชาพยักหน้าเธอคิดเหมือนกันข้อมูลถูกส่งออกหลายจุดพร้อมกันเหมือนตั้งใจสร้างความสับสนแต่ยิ่งซับซ้อนยิ่งต้องมี “แกนกลาง”เธอเริ่มไล่ย้อนตัดจุดที่ไม่จำเป็นออกเหลือเส้นทางหลักทีละเส้นทีละชั้น
“เจอแล้ว”
เธอพูดสายตานิ่งขึ้น
“มีศูนย์กลางอยู่จุดเดียว”
คีรินหันมามอง
“ที่ไหน”
ณิชาหยุดมองพิกัดบนหน้าจอก่อนจะตอบ
“โกดังเก่าแถบชานเมือง”
คำตอบนั้นทำให้คีรินเงียบไปเสี้ยววินาที
เหมือนคิดอะไรบางอย่าง
“มันไม่ใช่ที่สุ่ม”
เขาพูด
“มันตั้งใจให้เร
