ทางเดิน ด้านใน ลึก เงียบ ผิดปกติ หลังจาก “ตา” ของระบบ ถูกทำลาย ทุกอย่าง เหมือนตาบอด ชั่วคราว แต่ไม่มีใคร วางใจ เพราะยิ่งลึก ยิ่งรู้สึก ถึงแรงกด ที่หนักขึ้น ณิชาเดิน นำ ช้า สายตาเธอ กวาด รอบ ทุกมุม “มันเงียบเกินไป” เธอพูด เบา เรย์พยักหน้า “มันกำลังเตรียมอะไร” เขาตอบ ทันที คีรินเดิน ด้านหน้า อีกนิด เหมือนตั้งใจ จะรับ ทุกอย่าง ก่อนคนอื่น “ก็ให้มันมา” เขาพูด สั้น อาร์คมองเครื่อง ในมือ แม้สัญญาณภาพ จะหายไป แต่โครงสร้าง ยังอยู่ “อีกไม่ไกล” เขาพูด “แกนอยู่ลึกสุด” ทางเดิน จบลง ที่ประตู ขนาดใหญ่ กว่าทุกครั้ง ไม่มีลูกบิด ไม่มีช่อง มีแค่พื้นผิวเรียบ เหมือนผนัง ธรรมดา “นี่แหละ” อาร์คพูด เสียงตึง เรย์มอง ครู่หนึ่ง ก่อนจะพูด “เปิดไม่ได้แบบปกติ” คีรินไม่รอ เขายกหมัด ขึ้น “งั้นก็ไม่ต้องปกติ” แล้วต่อย เต็มแรง เสียงกระแทก ดัง สนั่น แ

