ตอนที่95

คำว่า “ในตัวพวกเรา” ยังค้างอยู่ในอากาศ ไม่มีใครขยับ ไม่มีใครพูด เพราะทุกคนรู้ ว่าต่อจากนี้ มันจะไม่เหมือนเดิมอีก ณิชามองหน้าจอ ก่อนจะมองแต่ละคน ช้า ทีละคน ไม่มีใครหลบสายตา แต่ก็ไม่มีใครสบายใจ คีรินกอดอก สีหน้าเขานิ่ง เกินไป อาร์คยืนข้างเครื่อง นิ้วเขายังวางอยู่ แต่ไม่ขยับ เรย์ยืนห่างออกมาเล็กน้อย เหมือนตั้งใจรักษาระยะ ความเงียบยืดออก หนัก จนเหมือนจะขาด “งั้นเริ่มจากง่าย ๆ” อาร์คพูดขึ้น ในที่สุด เสียงเขาเรียบ แต่แฝงความตึง “เราตรวจทีละคน” คำพูดนั้น ตรง ไม่มีทางเลี่ยง ณิชาพยักหน้า ทันที “ฉันเริ่มก่อน” เธอพูด ไม่ลังเล คีรินหันมามอง เล็กน้อย แต่ไม่ค้าน อาร์คตั้งค่าเครื่อง ดึงสแกน ตรงไปที่ณิชา แสงบาง ๆ ไล่ผ่าน ตั้งแต่ศีรษะ ลงมาถึงปลายเท้า ข้อมูลวิ่งขึ้นหน้าจอ เร็ว ต่อเนื่อง ทุกคนมอง ไม่กระพริบ ไม่กี่วินาที ผลออก อาร์คหรี่ตา ก่อนจะพูด “สะอา