ตอนที่98

เสียงนั้น ดังพร้อมกันจากทุกทิศ ไม่ใช่แค่ได้ยิน แต่มันเหมือน “อยู่ในหัว” กดลงมา หนัก จนความคิดสะดุด ณิชายืนอยู่กลางพื้นที่แตกกระจาย เศษความทรงจำลอยอยู่รอบตัว เหมือนภาพที่ถูกฉีก แล้วโยนทิ้ง ไม่มีระเบียบ ไม่มีจุดเริ่ม ไม่มีจุดจบ แต่ทั้งหมดนั้น คือ “เขา” และมีบางอย่าง กำลังยึดมันไว้ “ออกไปจากเขา” ณิชาพูด เสียงเธอชัด แม้หัวใจจะเต้นแรง เงาที่อยู่ตรงหน้า ค่อย ๆ ขยับ ไม่ใช่การเดิน แต่เหมือนมัน “ขยาย” เข้ามาใกล้ จนรู้สึกได้ ถึงแรงกด “การเชื่อมต่อสำเร็จเกินกว่าระดับย้อนกลับ” เสียงนั้นตอบ เรียบ ไม่มีอารมณ์ “หน่วยนี้จะถูกใช้งานต่อไป” คำพูดนั้น ไม่ใช่แค่คำตอบ แต่มันคือการประกาศ ณิชากำมือแน่น “เขาไม่ใช่หน่วยของแก” เธอตอบ ทันที เสียงสะท้อน กระแทกกลับ เหมือนพื้นที่นี้ตอบสนองต่อเธอ เงานั้นหยุด เสี้ยววินาที ก่อนจะเปลี่ยนรูป มันเริ่มรวมตัว กลายเป็นรูปร่างที่ใกล