ณิชายืนอยู่หน้าร้านกาแฟยามบ่าย แสงแดดส่องกระทบกระจกทำให้ทุกสิ่งรอบตัวดูชัดเจนขึ้น แต่สำหรับเธอทุกอย่างกลับเบลอ ความคิดของเธอวนเวียนอยู่กับคำพูดของคีรินเมื่อคืน และเรื่องราวที่ธามเข้ามาเกี่ยวข้อง
เธอพยายามรวบรวมสมาธิ เดินเข้าไปในร้านอย่างปกติ แต่ทุกย่างก้าวเหมือนมีใครสังเกต ทุกเสียงก้าวเท้า ทุกเสียงเคลื่อนไหวรอบตัวทำให้หัวใจเธอเต้นแรง
คีรินนั่งรออยู่ที่มุมหนึ่งของร้าน
เขามองเธอเพียงแค่เสี้ยววินาที แต่ความเข้มของสายตาทำให้ณิชารู้สึกถึงความเย็นที่คุกคาม
“สวัสดีครับ”
เขาไม่ได้ยิ้มน้ำเสียงเรียบ แต่ชัดเจนณิชาเดินไปนั่งตรงข้ามพยายามให้สายตาของเธอเรียบเฉย แต่รู้ดีว่าคำพูดหรือสายตาไม่สามารถปกปิดความระแวงทั้งหมด
“คีริน”
เธอเริ่มต้นด้วยน้ำเสียงนิ่ง
“คุณมีอะไรจะพูด?”
เขาเงียบไปหนึ่งจังหวะก่อนจะตอบ
“เรื่องของผู้ชายคนนั้น”
คำตอบนั้นทำให้เธอสะดุ้งธามที่เธอเคยเจอก่อนหน้านี้ ไม่ใช่ใครธรรมดาและคี
