อาหารมื้อนี้จบลงอย่างเร่งรีบเพราะเมจิต้องรีบเข้างานให้ทันเวลา หลังจากเธอเข้างานแล้วสามพี่น้องทานกันต่ออีกเพียงไม่นานแล้วจึงแยกย้ายกันกลับ โดยมีถ้อยคำกระซิบทิ้งท้ายจากพี่ชายคนโตอย่างเดย์ก่อนกลับว่า “สี่ทุ่มพี่มารับนะ”
เมจิมองตามแผ่นหลังกว้างของคนที่บอกว่าจะมารับเดินตามน้องสาวน้องชายออกไปจากร้านอย่างเหม่อลอย เขารู้แม้กระทั่งเธอเลิกงานกี่โมงสินะ ก็นะ คนรวยมีอะไรบ้างที่อยากรู้แล้วจะไม่ได้รู้ เธอถอนหายใจอย่างปลงตก ก้มหน้าก้มตาทำหน้าที่ของตัวเองต่อไป
“รอนานมั้ย? หนูพึ่งเก็บของเสร็จ”เมจิถามชายหนุ่มรูปร่างสูงยาวเข่าดีที่ยืนพิงรถคันหรูรอเธออยู่ประตูหลังห้าง ขาสั้นของเธอรีบวิ่งไปหาเขาอย่างเกรงใจ ใบหน้างามปรากฎเหงื่อเม็ดเล็กผุดขึ้นตามไรผมและกรอบหน้า
“ไม่นาน พี่รอได้”เจ้าของใบหน้าหล่อเหลาส่งยิ้มใจดีให้กับเด็กน้อยตรงหน้าที่ยืนมองเขาด้วยสีหน้ารู้สึกผิด ฝ่ามือใหญ่ลูบผมสลวยที่ดูยุ่งเหยิงเล็กน้อยพร้อมจั
