เดย์หัวเราะร่าทันทีที่ได้แกล้งเด็กน้อยได้สำเร็จ เขาหันมาขับรถต่ออย่างตั้งใจโดยตลอดทางทั้งคู่พูดคุยกันเพียงไม่กี่ประโยค เขาเองพูดไม่เก่งแต่อย่างน้อยบรรยากาศที่ผ่อนคลายในตอนนี้ก็ทำให้เด็กน้อยเปิดใจคุยกับเขามากขึ้น กลิ่นอายผ่อนคลายที่เกิดขึ้นภายในรถทำให้เราทั้งคู่ไม่ได้รู้สึกอึดอัดแต่อย่างใด
“เริ่มจากดูหนังกัน”เขากุมมือเล็กเอาไว้หลวม ๆ ก่อนจะหันมายิ้มเบาบางให้เธอ พลันในใจก็รู้สึกดีไม่น้อยที่เมจิไม่ได้สะบัดมือเขาออกแถมยังบีบมือเขาอีกด้วย ทันทีที่ทั้งคู่เดินขึ้นมาบนชั้นโรงหนังหนึ่งชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่งในชุดเสื้อเชิ้ตสีดำพับแขนกับกางเกงแสล็กเนื้อดีกุมมือของหญิงสาวในชุดนักศึกษาเรียบร้อยสมวัย ใบหน้าฟ้าประธานของเดย์และเมจิก็เรียกสายตาคนที่พบเห็นได้ไม่ยาก
เมจิก้มหน้าลงอย่างประหม่า ไม่ใช่ไม่เคยโดนมองด้วยสายตาแบบนี้ แต่ทุกครั้งเธอไม่เคยโดนคนจำนวนมากขนาดนี้ให้ความสนใจ สายตาแต่ละคู่เรียกได้ว่าแทบจะ
