“แม่ทัพหวง สตรีไร้เกียรติเช่นข้า อยู่ไปก็คงไม่กล้าสู้หน้าผู้ใดแล้ว” น้ำเสียงของจ้าวไป๋ชิงสั่นเครือด้วยความอับอายและสิ้นหวัง ดวงตาของนางแดงก่ำคลอไปด้วยหยาดน้ำตาที่พร้อมจะร่วงหล่นลงมาทุกเมื่อ
คำพูดของนางแฝงไปด้วยความหมายอันลึกซึ้ง นางไม่ได้เพียงแค่รู้สึกว่าตนเองต่ำต้อยเพราะเป็นนางโลม แต่ยังรู้สึกผิดที่หลอกลวงเขา แม้จะทำไปเพราะความจำเป็น แต่การทรยศต่อคนที่รักซ้ำเป็นรอบที่สองก็สร้างบาดแผลในใจของนางอย่างใหญ่หลวง อีกทั้งนางยังตระหนักดีว่าอนาคตของนางกับท่านแม่ทัพผู้นี้ไม่มีทางเป็นไปได้ หากความจริงเปิดเผย นางคงไม่สามารถอยู่เคียงข้างเขาได้อีกต่อไป
...ความจริงที่ว่านางเป็นเพียงไส้ศึกที่ถูกส่งมาจากหนานฉินเพื่อทำภารกิจในหอโคมแดง นั่นยิ่งตอกย้ำความต่ำต้อยของหญิงสาวให้ชัดเจนยิ่งขึ้น
นางยอมพลีกายและมอบหัวใจให้กับหวงซือหยางโดยไม่หวังสิ่งตอบแทนใดๆ แต่สุดท้ายแล้วนางก็ยังคงเป็นเพียงหมากตัวหนึ่งในแผนการทหา
