ด้วยหัวใจที่แหลกสลายราวกับถูกกรีดด้วยมีดคมกริบ แม้จะขมขื่นจนแทบกลืนไม่เข้าคายไม่ออก สุดท้ายแล้วจ้าวไป๋ชิงก็ไม่อาจหลีกหนีโชคชะตาที่โหดร้ายนี้ได้ น้ำตาที่ไหลรินออกมาเปรียบดั่งหยาดพิรุณที่กัดกินหัวใจ นางปาดน้ำตาออกจากพวงแก้มใส ก่อนจะลุกขึ้นจากเตียงอย่างเชื่องช้า เพื่อเตรียมตัวสำหรับค่ำคืนที่กำลังจะมาถึง
ตลอดชีวิตที่ผ่านมา หญิงสาวได้รับการเลี้ยงดูอย่างทะนุถนอมจากตายาย นางเติบโตมาในสภาพแวดล้อมที่อบอุ่น ได้รับอบรมสั่งสอนอย่างดี แต่ใครจะคาดคิดเล่าว่า นางต้องกลายเป็นหมากตัวหนึ่งบนกระดานแห่งอำนาจของเหล่าบุรุษ ที่มองสตรีเป็นเพียงของเล่นสนองตัณหา
ความคับแค้นใจเอ่อล้นจนแทบหายใจไม่ออก แต่ก็ไม่อาจร้องไห้ฟูมฟายได้ เพราะรู้ดีว่าหยาดน้ำตาของนางนั้นไร้ค่าสิ้นดี
เมื่อคิดถึงอนาคตที่มืดมน นางก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกสิ้นหวัง ความฝันที่จะได้ใช้ชีวิตอย่างอิสระเสรี ได้เลือกคู่ครองด้วยหัวใจของตัวเอง คงไม่มีวันเป็นจ
