“สวัสดีครับคุณแหวน” คุณนทีเอ่ยทักทายเมื่อเห็นฉันเดินออกมาจากลิฟต์ ฉันเดินหน้าบึ้งไม่ตอบรับไม่พูดไม่จา จะว่าพาลก็ใช่เลยแหละ ก็ฉันไม่มีที่ลงนี่
“ผมทำอะไรผิดเหรอครับ เมื่อวันก่อนนู้นที่เข้าบริษัทมาคนเดียวก็ยังดี ๆ กับผมอยู่เลย แล้วทำไมวันนี้…” ฉันได้ยินคุณนทีถาม ซึ่งน่าจะพูดกับดิน เพราะว่าฉันน่ะเดินเข้ามาในห้องทำงานแล้ว
“ไม่รู้” ดินทำเสียงขรึม เปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือ ไอ้บ้าโรคจิตก่อนหน้านี้หายไปแล้ว
คำถามที่ไม่ได้คำตอบคุณนทีคงจะงง ขอโทษนะคะคุณนทีที่คุณกลายเป็นที่ลงอารมณ์ของแหวน ต้องโทษเจ้านายคุณนะคะที่นิสัยไม่ดี ชอบกลั่นแกล้งแหวน
ดินเดินตามฉันเข้ามาในห้องทำงาน เขาเดินมาหยุดที่โต๊ะทำงานของฉัน ยืนค้ำโต๊ะและมองหน้าฉัน
“...” ฉันเงยหน้ามองเขานิ่ง ๆ รอดูว่าเขาจะพูดอะไร
“ตั้งใจทำงานนะครับเพื่อนแหวน” ดินบิดยิ้มร้ายแล้วเดินไปที่โต๊ะทำงานของตัวเอง จากนั้นเขาก็เริ่มหยิบแฟ้มเอกสารขึ้นมาอ่านแล้
