ก๊อก ก๊อก…
ฉันเข้าห้องมาได้ประมาณครึ่งชั่วโมง เสียงเคาะประตูหน้าห้องดังพร้อมกับเสียงของแม่แก้ว “แหวนเปิดประตูให้แม่หน่อยลูก”
เดินมาเปิดประตูอย่างเลี่ยงไม่ได้ “ขาแม่แก้ว”
มือเหี่ยวยื่นมาจับมือของฉันพร้อมรอยยิ้มบนใบหน้าของแม่แก้ว “แม่อยากคุยกับแหวน แหวนสะดวกใจที่จะคุยกับแม่ไหมลูก”
แม่แก้วก็เปรียบเหมือนแม่อีกคน ฉันจะปฏิเสธได้ไง แม้ในใจจะรู้อยู่แล้วว่าแม่แก้วต้องการคุยอะไร
“ได้ค่ะแม่” ฉันยิ้มและหลีกทางให้แม่แก้วเดินเข้ามาในห้อง แม่แก้วเดินไปนั่งที่เก้าอี้ ฉันเดินตามมานั่งที่เก้าอี้อีกตัวที่อยู่ข้างกัน และแม่แก้วก็ยื่นมือมาจับมือของฉัน
“แม่จะไม่อ้อมค้อมนะแหวน เพราะเรารู้จักกันมานานมากแล้ว และแม่ก็พูดตลอดว่าแม่เห็นแหวนเป็นเหมือนลูก แม่อยากให้แหวนมีความสุขนะลูก จะเป็นไปได้ไหมที่แหวนจะให้โอกาสลูกชายของแม่อีกสักครั้ง ให้เขาได้มาเป็นสามีและพ่อที่ดีของลูก”
“…” มาถึงแม่แก้วก็ใส่มาเต็มเหนี่ยว แ
