“คือแหวน…” นิ้วชี้แตะที่ริมฝีปากฉัน ห้ามฉันพูด
“ยังไม่ได้อยากได้คำตอบตอนนี้ ขอจีบก่อนแล้วค่อยมาคุยกันอีกรอบ” รอยยิ้มอ่อนโยนผุดที่ใบหน้าของดิน
“จีบอะไร” ถามโง่ ๆ อีกแล้วแหวน เขาก็บอกอยู่ว่าจะจีบแกไง
“จีบเธอไง เธอที่เป็นแม่ของลูกเรา เราจะจีบแล้วนะ” ดินยื่นนิ้วชี้มาจิ้มที่อกข้างซ้ายของฉัน ฉันเผลอมองหน้าเขาอีกแล้ว “เช็กหัวใจตัวเองให้ดี เพราะต่อไปนี้เราจะทำให้เธอหัวใจฟูฟ่องแบบไม่รู้ตัว”
อ่า นี่มันคำพูดและน้ำเสียงอะไรกัน ทำไมมันทำให้หัวใจของฉันเต้นแรงแบบนี้ แก่แล้วนะแหวน จะเขินอย่างกะตัวเองเพิ่งโดนจีบครั้งแรกทำไม
“แต่เราตกลงจะเป็นเพื่อนกันแล้วไม่ใช่เหรอ” ฉันข่มอาการเขินด้วยการหยิบยกเรื่องที่เราตกลงกันวันนั้นมาพูด
“ตอนไหนกัน เรื่องเก่าเราลืมไปหมดแล้ว มีแค่เธอที่เราไม่ลืม และไม่อยากลืม แล้วก็อยากเริ่มใหม่กับเธอด้วย” ทำไมต้องเราต้องเธอ แบบนี้จักจี้หูนะ เกินต้าน เกินที่ฉันจะควบคุมความรู้สึกไห
