คิริวยังคงบดจูบหนักหน่วงลงมาไม่ยั้ง ริมฝีปากร้อนแรงขยี้กลีบปากของอัญชันจนเธอแทบหายใจไม่ทัน มืออีกข้างที่ว่างเลื่อนลงไล้ไปตามความเรียวขาขาวเนียนของเธออย่างเชื่องช้า ก่อนจะค่อย ๆ ลูบไล่ขึ้นทีละน้อย
“อ่ะ…พะ…พี่คิริว” เสียงอัญชันหลุดครางแผ่วด้วยทั้งความตกใจและความรู้สึกแปลกใหม่ที่เอ่อล้น เธอพยายามขยับตัวหนี แต่กลับถูกวงแขนแข็งแรงของเขาตรึงแน่นไว้บนเคาน์เตอร์หินเย็น
ปลายนิ้วหนาของคิริวค่อย ๆ ลากผ่านผิวเนียนละเอียด ไล่จากหน้าขาขึ้นมาจนถึงโคนสะโพก ราวกับตั้งใจจะทำให้เธอหวั่นไหวจนหมดสิ้นเรี่ยวแรง
ลมหายใจหนัก ๆ ของคิริวรดอยู่ข้างแก้ม “ชัน…เธอรู้ตัวไหมว่ากำลังทำให้พี่แทบคลั่ง” เสียงทุ้มต่ำพร่าเปี่ยมด้วยแรงปรารถนา ดังชิดติดข้างหู ทำเอาร่างเล็กสั่นสะท้านอย่างห้ามไม่ได้
คิริวก้มหน้าลงซุกไซ้ซอกคอขาวเนียนของอัญชัน ริมฝีปากหยอกล้ออย่างเชื่องช้า ก่อนจะค่อย ๆ ไล่ต่ำลงตามแนวเนื้อผิวที่สั่นสะท้าน ร่างเล็ก
