“ช่วยใส่เสื้อให้หน่อย”

หลังจากที่อัญชันทานข้าวเช้าเสร็จ เธอก็ลุกขึ้นจากเตียงช้า ๆ ตั้งใจจะเปลี่ยนเสื้อผ้าเพื่อเตรียมกลับบ้าน แต่ปัญหาก็โผล่ขึ้นมาทันที แขนข้างที่ใส่เฝือก ทำให้ทุกการเคลื่อนไหวติดขัดไปหมด อัญชันยกเสื้อตัวบางขึ้น ลองสอดแขนข้างที่ดีเข้าไปก่อน แต่พอถึงแขนที่เข้าเฝือก เธอก็ต้องหยุดทันที แค่มองก็รู้แล้วว่าเป็นเรื่องใหญ่ แถมยังมีเสื้อชั้นในที่ยังไม่ได้ใส่ ทำให้เธอยิ่งเครียดกว่าเดิม “บ้าจริง…แบบนี้จะทำยังไงล่ะเนี่ย” อัญชันพึมพำกับตัวเอง สีหน้าลนลานขึ้นมาทันที เธอหันไปมองประตูห้องน้ำที่ปิดสนิท รู้ดีว่าคิริวยังอยู่ข้างใน ถ้าขอให้ช่วยก็รู้สึกอายจนแทบไม่อยากจะเอ่ยปาก แต่ถ้าไม่ทำ…เธอก็คงใส่ไม่ได้จริง ๆ หัวใจของอัญชันเต้นแรงขึ้นเรื่อย ๆ แค่คิดว่าต้องเรียกคิริวเข้ามาช่วยก็หน้าแดงจัดแล้ว แต่ตัวเลือกในตอนนี้กลับไม่มีทางอื่นเลย อัญชันหอบผ้าขนหนูผืนใหญ่คลุมร่างแน่นจนแทบกลายเป็นก้อนกลม ๆ ก่อนจะค่อย ๆ เลื่อนบานป