บุญญานัทถอนหายใจแล้วเล่าต่อ “เช้าวันต่อมาเธอก็หายไป ไม่มีการทิ้งเบอร์ติดต่ออะไรไว้ให้เลย” เขาพยายามทำให้มันฟังดูธรรมดาเท่าที่จะทำได้ ทั้งที่มันไม่ธรรมดาเลยสำหรับเขาในตอนนี้ “จากนั้นอีกสามเดือน ผมก็ได้บังเอิญเจอเธออีกครั้งตอนวันเตรียมงานแต่งของพี่นนท์ครับ เจอกันที่ห้องจัดเลี้ยงนั่นแหละ” อัญญาวดีเงยหน้าขึ้นทันทีเมื่อได้ยินอย่างนั้น “จริงเหรอคะพี่นัท แล้วเธอเป็นใครคะฟ้าเคยเห็นรึเปล่า” “จริงครับ แต่ไม่แน่ใจนะครับว่าฟ้าจะจำเธอได้มั้ย” บุญญานัทพูดต่อ “แต่สิ่งที่ทำให้ผมตกใจไม่ใช่แค่เพราะเราบังเอิญเจอกัน แต่ว่าสภาพของเธอในตอนนั้น...เธอสวมชุดคลุมท้องด้วย” บุญญิศาเอามือแตะริมฝีปากตัวเองโดยไม่รู้ตัว ขุนเขานิ่ง แต่แววตาเริ่มจริงจัง บุญญานัทพูดต่อด้วยเสียงที่เริ่มหนักขึ้นทีละน้อย “ผมคิดว่าเด็กในท้องอาจเป็นลูกของผมก็ได้…ผมเลยคิดจะคุยกับเธอให้รู้เรื่องแต่ตอนนั้นเธอกลับไปแล้ว ผมขอเบอร์ของเธอมาจาก

