ไปทำงานตามปกติหลังจากคืนเข้าหอ

เช้าวันต่อมาเหมราชที่แทบไม่ได้นอนดีได้ยินเสียงด้านนอกกุกกักแต่เช้า เขาจึงเปิดประตูออกมาดู เขาเห็นช่ออินทนิลทำอะไรง่วนในครัวจึงเดินไปดู บนโต๊ะอาหารมีอาหารง่ายๆ วางอยู่สามสี่อย่าง ได้แก่ยำไข่เค็ม ยำผักกาดดองกระป๋อง ไข่ทอดไชโป๊ว กุนเชียงทอด และถ้วยข้าวต้มหนึ่งถ้วย ชายหนุ่มจึงนั่งลงแล้วทำท่าจะตักกับข้าวทาน ช่ออินทนิลหันมาเห็นพอดี “ถ้วยนั้นของช่อค่ะ” “พี่จะกินถ้วยนี้ ช่อตักมาใหม่สิ” เขาตั้งใจแกล้งเธอค่าที่ทำให้เขาไม่ได้นอนทั้งคืน “พี่เหม!” เธอแว้ดขึ้นมาไม่เบานัก “ของในห้องนี้ทุกอย่างก็ของพี่ ตัวช่อเองก็เป็นของพี่ด้วยหรือจะเถียง” เธอเม้มปากเมื่อได้ยินดังนั้น เขาจึงพูดต่อ “ช่อจะไม่ทำหน้าที่เมียบนเตียงพี่ก็ไม่บังคับ คนอยากทำมีเยอะแยะแต่หน้าที่อื่นต้องไม่บกพร่อง” ช่ออินทนิลฟังแล้วคิด ก็ยังดีถ้าเขาเลิกคิดเรื่องนั้น เธอจึงตักข้าวต้มมาใหม่วางบนโต๊ะและนั่งลง “อร่อย” เขาชมแต่เธอทำเฉยเสียเหมือนไม่ได้ยิน “เราจะไปฮันนีมูนกันเมื่อไหร่” เขาถามขึ้นมา ทำให้เธอถึงกับสำลักข้าวต้ม “อะไรนะคะ ต้องไปด้วยเหรอ” “ไปสิ อย่างน้อยพี่ก็จะได้ไปพักผ่อนที่ไหนสักหลายๆ วัน” แต่งงานทั้งทีเช้าวันต่อมาเข้าออฟฟิศเลย ลูกน้องจะถากถางไหมวะ เหมราชถามตัวเอง “จะไปสวนที่ทองผาภูมิหรือไปไหนดี พี่ตามใจช่อ” “ถ้าตามใจช่อ ช่อก็คงไม่ไปไหนค่ะ” เธอตอบตามตรง “ถ้าช่อไม่เลือก พี่จะเลือกเอง” “งั้นช่ออยากไปเพชรค่ะ” เธอรีบตอบ “บ้านคุณยายช่อน่ะเหรอ” เขาถามอย่างแปลกใจ “ค่ะ ไม่ได้ไปนานแล้ว” “ได้ งั้นเดี๋ยววันนี้พี่จะเข้าออฟฟิศ ช่อจะไปกับพี่ไหม” เขาทานหมดแล้ว และเก็บถ้วยไปวางในอ่างล้างจาน “ช่อล้างเองค่ะพี่เหมไปเถอะ เก็บบ้านเสร็จช่อว่าจะไปที่ร้านค่ะ” ช่ออินทนิลเป็นลูกหลานชาวเพชรบุรีโดยแท้ เธอมีฝีมือด้านการทำขนมไทยและเธอเปิดร้านขนมไทยแบบมีโต๊ะให้นั่งทาน มีเครื่องดื่มจำหน่ายคล้ายๆ ร้านเบเกอรี่ และกำลังเป็นที่นิยมมากในหมู่ลูกค้า เพราะเมนูที่ร้านมีทั้งขนมแบบโบราณแท้ และขนมไทยประยุกต์ จัดในแพคเกจที่สวยงามและสะอาด “ไงวะ แต่งงานเมื่อวานวันนี้เข้าออฟฟิศ มาเคลียร์งานเตรียมไปฮันนีมูนรึไง” ชวินเพื่อนสนิทของเขาที่มีออฟฟิศไม่ไกลกันนัก แวะมาหาที่ทำงาน เหมราชกำลังเซ็งเลยทีเดียว งานเขาไม่ได้ด่วนแต่เขาไม่รู้จะอยู่บ้านทำไม ดูท่าทางช่ออินทนิลก็ไม่ได้อยากโอภาปราศัยด้วยสักเท่าไหร่ “เออ” เขาตอบห้วนๆ “เพิ่งเข้าหอมาทำไมทำหน้างี้วะ หรือว่าน้องช่อขัดใจอะไรมึง เมียมึงออกจะสวยขนาดนั้นต้องอารมณ์ดีสิ” ชวินแปลกใจ “อย่าลามปามเมียกู” เหมราชตอบ “มีอะไรแน่ มึงอยากเล่าไหม” ชวินนั่งลงตรงหน้าเพื่อนสนิทที่กำลังทำหน้าซังกะตาย “ช่อเขาบอกว่าขยะแขยงกู ไม่รู้กูติดโรคอะไรมารึเปล่าเพราะพฤติกรรมกูมั่ว เขารับไม่ได้” ในที่สุดเขาก็ยอมเล่า ซึ่งข้อนี้ชวินก็เห็นด้วยกับภรรยาของเพื่อน “กูจะทำไงดีวะ” เหมราชหมดทาง นึกย้อนไปแต่ละเรื่องที่เขาก็ทำไว้ดีๆ ทั้งนั้น ไหนจะเรื่องแต่งงานกันแค่ปีเดียวอีก “เรื่องนี้มึงต้องแยกเป็นสองประเด็น ทางร่างกายนี่เลย” ชวินส่งลิงค์ของเวบไซต์หนึ่งให้เขา เหมราชก้มลงอ่านอย่างงงๆ “อะไรวะ การตรวจโรคทางเพศสัมพันธ์ 6 โรคสำหรับเพศชาย รู้ผลภายใน 24 ชม. นี่กูต้องไปตรวจเลยเหรอวะ” “เออ ต้องไปตรวจแล้วมึงก็เอาผลให้เมียมึงดู เรื่องร่างกายผ่านทีนี้เรื่องจิตใจ มึงต้องทำให้น้องช่อเขารู้สึกเชื่อให้ได้ว่ามึงจะมีเขาคนเดียว” ชวินบอกทาง “ช่อคงจะเชื่อหรอกเมื่อวานตอนพักช่วงบ่าย แอนขึ้นไปหากูบนห้องพักที่โรงแรมไม่รู้ขึ้นไปได้ไง แถมวันไปถ่ายพรีเวดดิ้งคืนก่อนนั้นกูก็เสือกเมาแล้วหิ้วเด็กมาบ้าน ตื่นสายช่อโทรมาที่บ้านเด็กกูรับสายให้อีก” เหมราชสารภาพ ตั้งแต่วันนั้นที่ไปถ่ายพรีเวดดิ้งช่ออินทนิลก็เหมือนจะวางตัวห่างจากเขาไปอีกไกลมากขึ้น แต่จะให้ขอโทษเธอเขาก็ทำไม่ได้ และยังไม่คิดว่าตัวเองทำอะไรผิดนักหนา จนถูกเธอพูดใส่หน้าว่าขยะแขยงเมื่อคืน “กูว่ามึงรีบไปเคลียร์บรรดาเด็กๆ ของมึงให้หมด บอกเลิกให้เด็ดขาด แล้วเอาพานธูปเทียนแพไปขอขมาน้องช่อเหอะ ไอ้เพื่อนเวร” ชวินไม่รู้จะแนะนำอะไรแล้ว ปัญหาของเหมราชคือปากไม่ตรงกับใจ ปากบอกไม่รักคู่หมั้นแต่ก็ไม่ยอมถอนหมั้น ดึงดันจะแต่งงานแต่ก็ขยันทำเรื่องให้ผู้หญิงโกรธ รักเขาอยากแต่งงานกับเขา แทนจะขอแต่งงานดีๆ ดันพูดทวงของหมั้นคืน ทวงทั้งที่รู้ว่าช่ออินทนิลไม่มีวันเอาโฉนดที่ผืนนั้นที่เป็นของหมั้นมาคืนได้ เพราะมารดาของเธอที่เสียไปแล้วขายมันคือให้แก่เหมราชเอง ไหนจะบรรดาผู้หญิงของมันที่เขาเคยเตือนมานานแล้ว แต่เหมราชเป็นคนใจอ่อนพอใครร้องห่มร้องไห้ก็ปล่อยเลยตามเลย ก็ตัดกันไม่ได้สักที เหมราชเข้ามาที่ร้านขนมไทยอินทนิล เขากวาดตามองไปทั่วแต่ไม่เห็นคนที่จะมาหา “คุณช่อล่ะ” เขาถามพนักงานในร้าน “คุณช่ออยู่ข้างในค่ะ เดี๋ยวหนูไปเรียนให้นะคะว่าคุณเหมมา” “ไม่ต้อง ผมเข้าไปเอง” เขาเดินเข้าไปข้างในที่เป็นส่วนเฉพาะของพนักงานขาย เลยไปถึงห้องทำงานของช่ออินทนิล “ช่อทำอะไรอยู่” เขาถามทันทีที่เจอตัวเธอ ช่วงนี้คู่แต่งงานใหม่สมควรต่างคนต่างมาทำงานเหรอ ชายหนุ่มถามตัวเอง “ทำงานค่ะ ก็เดี๋ยวจะไม่อยู่หลายวัน” คำตอบของช่ออินทนิลทำให้ท่าทีของเหมราชอ่อนลง ยังไงเธอก็ยังใส่ใจเรื่องจะไปฮันนีมูนกับเขาอยู่ ชายหนุ่มมองไปทั่วชั้นล่างของตัวตึกที่เขาให้ช่ออินทนิลใช้เปิดร้านขนม หลังจากเรียนจบและหาประสบการณ์ด้วยการทำงานกับร้านใหญ่ๆ มาร่วมสองปี พื้นที่ตึกสี่คูหาอยู่ใจกลางเมือง และเงินที่ใช้ลงทุนทำร้านทั้งหมดก็คือเงินของเขาเอง หญิงสาวเคยจะคืนเงินก้อนนั้นให้เขาเมื่อร้านอยู่ตัวดี แต่เขาบอกเองว่าไม่ต้องคืน “พี่ให้เป็นเงินขวัญถุง” เขาบอกแบบนั้น ช่ออินทนิลเองก็กำลังคิดเรื่องเดียวกัน ถ้าตัดเรื่องผู้หญิงและคำพูดที่ไม่ถนอมน้ำใจเธอ เหมราชเป็นคนดีมาก เขาดีกับเธอมากกว่าแม่แท้ๆ ที่ติดการพนันงอมแงมเสียอีก มารดาของเธอติดการพนันเพราะสามีใหม่ชักพาไป สินสอดทองหมั้นของเธอที่ได้จากเหมราชจึงละลายไปในบ่อน รวมถึงบ้านที่พ่อซื้อไว้ให้ด้วย มีเพียงบ้านสวนของคุณยายที่เพชรบุรี ที่ท่านโอนให้เป็นชื่อหลานสาวมันจึงไม่ถูกขายไปเพื่อเอาไปเล่นการพนัน ตอนนั้นเธอเพิ่งเข้าปีหนึ่ง พอมารดาติดการพนันถึงขั้นทยอยขายสมบัติ แม่ของเหมราชซึ่งเป็นเพื่อนสนิทกับแม่ของเธอ ตั้งแต่เด็กจึงขอหมั้นช่ออินทนิลไว้ลูกชายของตัวเอง เพื่อไม่ให้แม่ของเธอคิดเอาลูกสาวในวัยแรกรุ่นไปทำอะไรไม่ดี จากนั้นเธอถูกแยกให้ไปอยู่หอใกล้มหาวิทยาลัยจากการจัดการของมารดาของเหมราช แต่เงินทั้งหมดที่เธอกินใช้ในระหว่างเรียนเป็นเงินของเขาที่จ่ายผ่านมารดา เธอเองก็เพิ่งรู้เรื่องนี้เมื่อสองปีก่อนหลังจาก เสียชีวิตด้วยโรคพิษสุราเรื้อรัง นั่นทำให้หญิงสาวยอมอยู่ในฐานะคู่หมั้นของเขาเป็นการตอบแทน