"ชา ลืมอะไรงั้นเหรอ..." เขาเอ่ยถาม
เสียงของเขาทำเธอกลั้นก้อนสะอื้นไม่ได้จริงๆ
"..." คนตัวเล็กเงยหน้าขึ้นมองเขา สายตาเธอมองเขาไม่ชัดเลยสักนิด เพราะมันเต็มไปด้วยม่านน้ำตาที่กำลังเอ่อล้นออกมา คนตัวเล็กเม้มปากแน่น ก่อนจะเอ่ยบอกคนตรงหน้าออกไปด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ "ชาคิดถึงเฮีย อึก!"
"..." ร่างแกร่งถึงกับชะงักไปกับคำพูดของเธอ ใบหน้าสวยของเธอเต็มไปด้วยหยาดน้ำตาที่กำลังไหลลงมา
สีหน้าเศร้าๆ ของคนตัวเล็กทำหัวใจเขากระตุกเกร็งไปหมด เขาเองก็ถึงกับกลั้นก้อนสะอื้นไว้ไม่อยู่เช่นเดียวกัน เมื่อได้ยินคำว่า 'คิดถึง' หลุดออกมาจากคนตัวเล็ก...
เธอสะอื้นอย่างรุนแรง ก่อนจะเอ่ยบอกเขาด้วยน้ำเสียงสั่นเครือไปหมด
"เค้าคิดถึงเฮียมากเลย ฮือ~"
เห็นน้ำตาของเธอ มันพานทำเขาใจเสียไปหมด รีบยื่นมือไปหาเธอก่อนจะเอ่ยบอกคนตัวเล็ก
"คิดถึงเฮียมาก ก็มากอดเฮียนี่มา..."
เขาบอกเธอเพียงแค่นั้น คนตัวเล็กก็รีบถลาโผมากอดเขาเอาไว้
