"เฮียอย่าเกลียดชานะคะ" เธอเอ่ยด้วยน้ำเสียงผะแผ่ว กลัวเขาเกลียดเพราะความงี่เง่าของตัวเอง
"ใครจะเกลียดเธอลง เฮียไม่เคยมีความคิดนั้นอยู่ในหัวเลย"
เธอน่ารักขนาดนี้ ใครมันจะไปเกลียดลง แค่โกรธเขายังทำไม่ลงเลย เอาอะไรมาเกลียดเธอก่อน เขากอดเธอไว้ถ่ายทอดความคิดถึงลงไป รู้สึกเหมือนนานมากที่เราสองคนไม่ได้กอดกันแน่นๆ แบบนี้
โหยหาความรู้สึกนี้ฉิบหาย...
"ไหนเฮียขอดูหน้าหน่อย" เขาใช้ฝ่ามือจับคนตัวเล็กให้เงยขึ้นไปมองเขาอีกครั้ง เรียวนิ้วเกลี่ยหยาดน้ำตาออกจากหางตาของเธอให้อย่างเบามือ
คนตัวเล็กเลยจับมือข้างนั้นของเขาไปจูบเบาๆ
"เค้าร้องไห้น่าเกลียดมากไหมคะ" เธอเอ่ยถามเขาออกไป และเขาก็ตอบมาแทบจะทันทีโดยไม่คิดอะไรใดๆ
"มาก..."
": ("
"คราวหลังห้ามร้องอีก ไม่ไหวเลยกับหน้าตอนร้องไห้ ขี้แยสุดๆ เฮียไม่ชอบ..." เขาส่ายหน้าให้พลางส่งยิ้มให้เธอ มันไม่ได้น่าเกลียด แต่เขาไม่ชอบตอนเธอร้องไห้ ใจจะขาดแทน...
เขาก้ม
