@ 9.00 น.
ปริญญ์ตื่นขึ้นมาในช่วงสาย เขาเดินไปแต่งตัวเงียบๆ อย่างไม่รบกวนพิชชา เธอยังคงหลับสนิท ใบหน้าเปื้อนร่องรอยความเหนื่อยล้าผสมความสุข เขามองร่างเล็กบนเตียงด้วยสายตาอ่อนโยนราวกับอยากเก็บภาพนี้ไว้ในใจตลอดไป
ปริญญ์โน้มตัวลงนั่งข้างเตียงอีกครั้ง จัดผ้าห่มให้คลุมกายเธอแน่นหนา แล้วก้มลงจูบแผ่วเบาที่หน้าผากราวกับคำอำลา
"พักผ่อนเถอะนะครับคนเก่ง วันนี้คุณไม่ต้องไปทำงาน"
ปริญญ์กระซิบเบาๆ จากนั้นเขาก็หยิบกระดาษเล็กๆ ขึ้นมา เขียนโน้ตด้วยลายมือเรียบหรูวางไว้บนโต๊ะหัวเตียง
"ไม่ต้องกังวลเรื่องงาน วันนี้ผมลางานให้คุณเรียบร้อยแล้ว พักผ่อนให้เต็มที่นะครับ"
-ปริญญ์-
เมื่อจัดการทุกอย่างเรียบร้อย เขาก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นต่อสายไปยังแผนกบุคคล ลางานแทนพิชชาด้วยน้ำเสียงมั่นคง เสร็จแล้วก็เก็บโทรศัพท์เข้ากระเป๋า ก่อนเดินออกจากห้องไปทำงาน ปล่อยให้เธอนอนหลับสบายโดยไม่มีสิ่งใดมากวนใจ
พิชชาค่อยๆ ลืมตาขึ้นท่ามก
