พรวด!!!
"อ๊ะ...อ๊าาา..."
พิชชาครางเสียงดังลั่น เมื่อเขาโถมเข้าหาจากด้านหลังอีกครั้ง ความดุดันรุนแรงกว่าครั้งไหนๆ เสียงครางของพิชชากระจายก้องไปทั่วห้องอย่างห้ามไม่อยู่
ทุกแรงกระแทกเต็มไปด้วยความโหยหาที่สะสมมานาน เสียงเตียงดังสอดประสานกับเสียงครางดังลั่นของพิชชาจนเธอแทบหมดแรง ขณะที่ปริญญ์ยังคงกระชากเอาความต้องการจากเธออย่างไม่ออมมือแม้แต่น้อย
เสียงครางแหลมพร่าของพิชชาดังก้องจนสุดท้ายร่างเล็กก็สั่นสะท้าน ปลดปล่อยน้ำหวานออกมาอย่างหมดเรี่ยว แรง ขาเรียวเกร็งสั่นเกาะผ้าปูที่นอนแน่น หัวใจเต้นถี่รัวจนแทบหลุดออกมาจากอก
แต่ปริญญ์ยังไปไม่ถึงปลายทางแห่งความสุข ลมหายใจหนักหน่วงของเขายังร้อนจัด ดวงตาคมยังเต็มไปด้วยไฟปรารถนา เขาก้มลงจูบขมับเธอเบาๆ กระซิบเสียงต่ำ
"ที่รักผมยังไม่พอ"
พูดจบเขาก็จับร่างเธอให้นอนหงาย กดขาเรียวอ้าออกจากกัน แท่งร้อนแข็งขึงถูกดันเข้าไปในช่องทางคับแคบอีกครั้ง
"อึก! อ้าาา"
