“อย่ากลั้น…ผมอยากฟังเสียงครางของคุณทุกครั้งที่เรามีอะไรกัน”
เขากระซิบข้างหู น้ำเสียงทุ้มพร่าทำให้เลือดในกายเธอสูบฉีดแรงขึ้น
ขณะเดียวกันมือหนาที่กดเอวเธอไว้ก็เลื่อนต่ำลงใต้สะโพก มือหนาลูบวนเบียดแนบกลีบดอกไม้สีสด สัมผัสเร่าร้อนของเขาทำให้ร่างเล็กแทบทรุดลงตรงนั้น
พิชชาสั่นสะท้านจนต้องเกาะแขนเขาไว้แน่น เสียงครางพร่าหลุดออกมาอย่างห้ามไม่อยู่
“อ๊ะ…อื้อออ…”
ปริญญ์ยกยิ้มมุมปากอย่างพอใจ ก่อนจะโน้มตัวเข้ามาอีกครั้ง จูบกลืนเสียงของเธอไปพลางขยับมือทั้งบนและล่างควบคู่กัน เร้าอารมณ์ให้เธอไต่สูงขึ้นอย่างช้าๆ แต่ไม่เปิดทางให้หนีไปไหนได้เลย
ปริญญ์ไม่หยุดเพียงแค่การกักเธอไว้กับประตู เขาใช้แรงกายผลักร่างเล็กให้ค่อยๆ ถอยหลัง ริมฝีปากยังคงประกบจูบอย่างเร่าร้อน สลับกับการขบเม้มจนพิชชาแทบหายใจไม่ทัน
“อื้อ…คุณปริญญ์…”
เธอครางแผ่ว มือเล็กจิกแขนเขาแน่นเหมือนจะขอหยุด แต่กลับถูกเขาอุ้มขึ้นอย่างง่ายดาย
ร่างเธ
