กรี๊ดดด!!
"พวกมึง!! หันไปทางอื่นเดี๋ยวนี้!!"
อลันตวาดลั่นกัมปนาทจนห้องสะเทือน เขาพุ่งตัวเพียงไม่กี่ก้าวก็ถึงตัวจัสมิน ร่างสูงใหญ่รีบบดบังร่างบางของเธอไว้มิดชิด ก่อนจะถอดเสื้อคลุมของตัวเองออกมาห่อหุ้มตัวเธอไว้อย่างรวดเร็ว
"พี่อลัน! จัสขอโทษค่ะ จัสไม่รู้ว่ามีคนอยู่"
จัสมินหน้าแดงซ่านไปถึงลำคอเธอรีบซุกหน้าลงกับแผ่นหลังกว้างของเขาด้วยความอับอาย
"ไม่ใช่ความผิดของจัสครับ..."
อลันกระซิบเสียงนุ่มกับเธอ แต่พอหันกลับมาหาเพื่อนรักทั้งสอง น้ำเสียงกลับเปลี่ยนเป็นเย็นยะเยือก
"ไอ้ภัทร ไอ้หนัท...ถ้าลูกตามึงยังอยากอยู่บนเบ้าเดิม หันหลังกลับไปภายในหนึ่งวินาที ไม่งั้นกูจะสงเคราะห์พวกมึงเอง!"
ณภัทรและนัททิวรีบกลับหลังหันจนคอแทบเคล็ด พลางนึกในใจเป็นเสียงเดียวกันว่าพยัคฆ์หนุ่มเวลาหวงเมียเนี่ย มันน่ากลัวยิ่งกว่าปีศาจเสียอีก
“เอ่อ..ถ้างั้นจัสเข้าไปเปลี่ยนชุดก่อนดีกว่าคะ”
“ครับ !!”
อลันพูดเสียงอ่อนห
