“ใครอนุญาตให้หมอนั่นจับเอวเธอ?”
เสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจดังกังวานจนคิมสะดุ้งรีบปล่อยมือ
“นี่มันเวลางานนะคะคุณอลัน! คุณไม่มีสิทธิ์มาสั่งหรือบงการชีวิตฉันแบบนี้!”
จัสมินพยายามข่มเสียงไม่ให้สั่นขณะประจันหน้ากับพยัคฆ์หนุ่ม
“ฉันมีสิทธิ์...เพราะเงินทุกบาทในบัญชีเธอ และทุกอย่างที่เธอสวมใส่อยู่มันคือของฉัน!”
อลันก้าวเข้าหาจนลมหายใจร้อนๆ เป่ารดหน้าหวาน ความหึงหวงไร้เหตุผลทำให้เขาแทบจะคลั่ง
“เอ่อ..ผมว่าค่อยๆ คุยกันดีกว่านะครับ”
ผู้กำกับพยายามที่จะเรียกสติแต่อลันไม่ฟัง จัสมินมองหน้าชายที่เธอเริ่มจะห่วงใยด้วยความเหลือเชื่อ บัดนี้เขาบ้าอำนาจจนน่ากลัว ความอบอุ่นที่แฝงมาในรูปแบบเงินตราถูกลบเลือนด้วยนิสัยชอบกดขี่เพื่อย้ำความเป็นเจ้าของเจ้าข้าวเจ้าของ
"เลิกถ่าย! แล้วก็ตามฉันมาเดี๋ยวนี้ จัสมิน!"
อลันคำรามเสียงต่ำก่อนจะคว้าข้อมือบางแล้วกระชากร่างเธอออกไปต่อหน้าสายตานับสิบคู่ที่ยืนแข็งค้าง นารายืนมอ
