"ใจเย็นๆ ก่อนสิวะไอ้เสก"
"ไม่ใจเย็นแล้วว่ะ มึงดูสิ ถ้ากูเอาผู้หญิงคนนี้มาเป็นเมีย วันๆ กูจะไปไหนได้วะ กูคงเป็นง่อยตาย"
"ทำไมพี่ต้องเป็นง่อยด้วย" จั๊กจั่นหันกลับไปถามในขณะที่มะลิซ้อนกำลังพาเธอออกจากห้องไปก่อน แต่ก็ยังไปไม่พ้นประตูเลยด้วยซ้ำ
"เป็นง่อยก็เพราะเธอนั่นแหละ วันๆ คงจะไม่ได้ไปไหน มัวแต่ตามต้อยๆ"
"ได้ถ้าพี่ต้องการแบบนั้น เราจะกลับไปหาผู้ใหญ่ด้วยกัน"
"เดี๋ยวก่อนสิจั๊กจั่น" จบคำพูดจั๊กจั่นก็รีบวิ่งออกจากห้องมา เหนือตะวันรีบตามไป
"โอเค! เจอกันที่บ้านเลยละกัน ทำให้ได้เหมือนปากพูดนะ!!" เสกสรรยังเดินตามมาแล้วตะโกน ตอนที่เธอกำลังยืนรอลิฟต์อยู่
ที่ทุกคนต้องนัดกันมาคุยที่บ้าน เพราะผู้ใหญ่ได้ตกลงว่าจะให้แต่งงานกัน แต่พอทั้งสองจะไม่แต่งตามคำผู้ใหญ่ ก็ต้องได้กลับมาถอนคำพูด
..บนรถ..
"พี่ไม่ต้องพาฉันกลับหรอก แค่ไปส่งฉันขึ้นรถทัวร์ก็พอแล้ว"
"แล้วจะกลับได้เหรอ"
"กลับได้สิมายังมาได้เลย"
